İbn Nasırüddin ed Dımeşkî ve tarihçiliği

Çalışmamızın konusu olan İbn Nasırüddin, (777/1375-842/1438) yılları arasında yaşayan; hadis, tabakat, tarih ve özellikle de siyer ilmi sahasında eserler veren bir ilim adamıdır. Daha çok Hadis konusundaki çalışmalarıyla şöhret kazanmış ve bu alanda önemli şahsiyetlerden biri olarak sayılmıştır. Ancak en az hadis ilmi kadar yetkin olduğunu düşündüğümüz İslam Tarihi, özellikle de bu ilmin bir parçası Siyer ilmi sahasında aynı şöhreti ihraz edememiştir. Bunun nedeni ise Hadis konusunda kazandığı şöhretin siyer ve tarihçiliğini gölgelemiş olması olsa gerektir. İşte bu nedenle onun siyer eserlerini konu ve içerik bakımından inceleyerek özgün olduğunu düşündüğümüz tarihçi kimliğini gözler önüne sermek istedik. Hz. Peygamber'in hayatı çerçevesinde altı eser kaleme aldığı bilinen İbn Nasırüddin'in söz konusu eserlerinde en çok hangi konulara değindiği, ulaştığı malzemesini nasıl seçtiği ve harmanladığı, keza serdettiği rivayetleri tenkide tabi tutup tutmadığı, hadisçi kimliğinin tarihçiliği üzerinde ne denli etkili olduğu gibi konular çalışmamız boyunca özellikle yoğunlaşacağımız hususlar olacaktır. Üç bölümden oluşan tezimizin giriş kısmında konunun amacı ve öneminden bahsedilmiştir. Tezin birinci bölümü müellifin yaşadığı dönem ve hayatını içermektedir. Bu bölümde dönemin ilmi ve siyasi yapısının İbn Nasırüddin'in ele aldığı eserler üzerinde kısmen de olsa etkisi olduğu hususu incelenmiştir. İkinci bölümde İbn Nasırüddin'in telif ettiği altı siyer eseri detaylı incelemeye tabi tutularak izlediği metodolojisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise müellifin telif etmiş olduğu siyer eserleri içerik bakımından ele alınmış, bunlardan hareketle ilmi birikimi ve altyapısının zenginliği gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Ayrıca üçüncü bölümde müellifin diğer eserleri de incelenerek çalışmaları etrafında kısa bir değerlendirme yapılmıştır. Anahtar kelimeler: İbn Nasırüddin, Tarihçilik, Siyer, Şiir, Hadis