II. Meşrutiyet'in ilanına kadar Sıpikan Aşireti

Sıpikan aşireti, birçok Kürt aşireti gibi hem Osmanlı Devleti hem de İran Devleti'nin sınır boylarında yaşamış mücadeleci ve savaşçı bir aşirettir. Sıpikanlılar, Kürt tarihinin en eski yazılı tarihi kaynağı olan Şerefnameye göre, Musul coğrafyasına ait bir halktır. Tarihi sürece bakıldığındığında Sıpikanlılar, Hz. Ömer döneminde İslamiyetle tanışmışlardır. O tarihten itibaren birçok İslam devletinde askeri olarak aktif rol almışlardır. Emeviler, Abbasiler, Eyyübiler, Selçuklular ve Osmanlı Devleti içerisinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Sıpikan aşireti, II. Selim dönemiyle birlikte Osmanlı Devletine aktif olarak varlığını göstermeye başlamıştır. Sultan II. Selim, hudut boyunu sağlamlaştırmak için Sıpikan Aşiretini, Osmanlı İran sınırına yerleştirmiştir. Böylelikle Osmanlı Devletinin doğu sınırı güvenceye alınmış oluyordu. Aşiret, Kasrı Şirin Antlaşmasıyla ayrılan Osmanlı İran sınırı arasında ki bitmez sorunların bir parçası olmuştur. Sıpikan aşireti, bölgenin diğer güçlü aşiretleri olan Haydaranlı, Celali ve Zilanlı aşireti ile de birçok kez problem yaşamış ve kendi aralarında çatışmışlardır. Hudut boylarında ikamet eden Sıpikanlılar, tebaası oldukları devletle sorunlar yaşadıklarında diğer devlete iltica etmekteydiler. Bu durum Osmanlı Devleti ile İran arasında sorunlar çıkmasına neden olmuştur. Hudut boylarında Sıpikanlıların yaşadığı diğer sorunlar ise, yaylak-kışlak meselesi, arazilerin işgali, sorunlu yerler meselesi ve isyanlardı. Ayrıca aşiret, Van'a muhafız olarak atanan Derviş Paşa tarafından konumunu güçlendirmek için kullanılmıştır.