İkinci yeni şiirinde örneklerle oksimoronun yapısal ve anlambilimsel özellikleri

Oksimoron, en az iki zıt veya çelişkili kelimenin bir araya gelmesi ile şaşkınlık uyandırmak, usu allak bullak etmek için okuyucuda/dinleyicide bir etki oluşturmak için dile getirilen bir edebi sanattır. Güncel bir konu olan oksimoron üzerine yapılan çalışmaların büyük çoğunluğu Batı kaynaklıdır. Türk Edebiyatında ise bu konu fazla irdelenmemiştir. Oksimoron terimi, bazı araştırmacılar tarafından ele alınmış olunsa da bu çalışmalar yeterli olmamıştır. Bu kavramın çeşitli edebi sanatlarla karıştırılması da oksimoronun anlaşılmasını zorlaştırmıştır. Bu bağlamda oksimoron terimine farklı adlandırmalar yapılmıştır. Çalışmanın amacı, İkinci Yeni (1950-1964) şairlerinin eserlerinde oksimoron sanatının tespit edilmesidir. İkinci Yeni şairlerinin en aktif oldukları dönem ve bu dönemin sonrasında yazılmış olan eserlerdeki şiirlerde geçen bazı oksimoron örneklerini yapısal ve anlamsal açıdan incelemektir. Çalışmaya konu olan şairler ve eserleri şunlardır: Ece Ayhan (Bütün Yort Savul'lar!/ Toplu Şiirler), Sezai Karakoç (Gün Doğmadan), Turgut Uyar (Büyük Saat/Bütün Şiirleri), Cemal Süreya (Sevda Sözleri), Edip Cansever (Sonrası Kalır II/ Bütün Şiirleri), İlhan Berk (Toplu Şiirler). Anahtar Kelimeler: Oksimoron, İkinci Yeni, Zıtlık, Yapı, Anlam.