İklim değişikliğinin jeopolitiği: İklim krizleri ve ekolojik göçmenler

Bu tez araştırması, iklim değişikliğinin jeopolitik etkilerini ele alarak, aşırı iklim olayları ve çevresel bozulmaların mekânsal ve toplumsal krizleri nasıl tetiklediğini ekolojik göçmenler (iklim göçerleri) bağlamında incelemektedir. İklim krizi, yalnızca çevresel bir sorun olmanın ötesinde, mekân siyaseti, devletlerin sınır politikaları ve uluslararası göç rejimleriyle iç içe geçmiş çok boyutlu bir süreç olarak ele alınmaktadır. Eleştirel jeopolitik bakış açısıyla, iklim değişikliğinin etkilerinin zamanla şiddetlenerek afetlere dönüşme süreci incelenmekte ve bu sürecin, kırılgan bölgelerdeki toplumsal ve mekânsal dengeleri nasıl altüst ettiği değerlendirilmektedir. Bu durum, nüfus hareketliliğini ve hareketsizlik rejimlerini jeopolitik düzlemde şekillendirmekte, özellikle de sıcak noktalar olarak tanımlanan hassas coğrafyalarda göç dinamiklerini dönüştürmektedir. Bu tez araştırmasında, iklim değişikliğinin küresel ve bölgesel ölçekte neden olduğu çevresel bozulmaların, göçü yalnızca çevresel faktörlerle açıklanamayacak kadar karmaşık bir olgu hâline getirdiğini ortaya koymaktadır. Devletlerin göç politikaları, ekonomik yapılar, güvenlik rejimleri ve toplumsal kırılganlıkların sosyal inşası, bu sürecin belirleyici unsurları arasında yer almaktadır. Bu bağlamda, tez çalışması aşırı iklim olaylarının ve sosyo-ekonomik kırılganlıkların birleşiminin devrilme noktalarını sıcak noktalara dönüştürme potansiyeli üzerinden göç süreçlerini nasıl yönlendirdiğini analiz etmektedir. Aynı zamanda, iklim krizinin bir jeopolitik kriz olarak nasıl şekillendirildiği ve devletler arası güç mücadelelerinde nasıl söylemsel ve pratik bir araç hâline geldiği incelenmektedir. Sonuç olarak, iklim göçerliği olgusunun yalnızca çevresel bozulmaların kaçınılmaz bir sonucu olmadığı, aksine mekânsal, ekonomik ve jeopolitik güç ilişkileri içinde şekillenen çok katmanlı bir süreç olduğu ortaya konmaktadır. Sonuç olarak, iklim göçleri yalnızca çevresel bozulmaların bir sonucu değil, kapitalist üretim ilişkileri, sömürgecilik sonrası eşitsizlikler ve devletlerin mekânsal denetim mekanizmalarıyla şekillenen tarihsel bir süreçtir. Bu bağlamda, devletlerin ve uluslararası kurumların iklim kaynaklı nüfus hareketliliklerine yönelik politikalarının, güvenlik merkezli yaklaşımlar yerine, yapısal eşitsizlikleri gözeten ve mekânsal adaleti hedefleyen bir çerçevede ele alınması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: İklim değişikliği, Jeopolitik, Sıcak Noktalar, Devrilme Noktaları, Nüfusun Coğrafi Hareketliliği ve Hareketsizlik Rejimleri