İklim değişikliğinin Türkiye'nin enerji ve ekonomi güvenliğine etkileri: Kyoto sonrası dönem

Bu çalışmada; her geçen gün insan hayatı üzerinde etkileri daha da belirginleşen iklim değişikliğinin, toplumun üretim ve tüketim alışkanlıkları ile kamu ya da özel sektör yatırım araçlarının ve pek tabi sermayenin küresel, bölgesel ve yerel aktörler nezdinde tahsis ve kullanım eğilimleri irdelenecek, bu etkileşimin yansımaları ile birlikte Türkiye özelinde enerji ve ekonomik güvenlik yaklaşımları ve bu perspektiften Kyoto sonrası dönüşüm süreci ele alınacaktır. Asırlardır devam eden iklim değişikliği hiç şüphesiz doğal yollardan meydana gelmekle birlikte, ölçülebilirlik konusunda birtakım itirazlar saklı tutulmak suretiyle, periyodik olarak yapılan Hükümetler arası İklim Değişikliği Panelinde ise artık kirlenmenin %95 oranında insan kaynaklı olarak meydana geldiği yaygın görüş olarak kabul görmektedir. "Peki Türkiye, Kyoto Sözleşmesi sonrası, bu karşılıklı bağımlılık ve küreselleşmenin ortasında nasıl bir tutum izlemelidir? Bu tutum, küresel ısınmanın 1,5 °C altında tutulması hedeflenen uluslararası güvenlik ortamında ülkemiz için sürdürülebilir, entegre bir enerji ve ekonomik kalkınma modeli sunabilir mi?" sorusu bu çalışmanın ana hareket noktasını oluşturmaktadır. Zira Türkiye, 1990–2007 arasındaki %119'luk sera gazı salınımı artışı ile enerji talebi öne çıkan bir ülkedir. 1992 yılında, BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'nde gelişmiş ülkeler içerisinde kabul edilse de 2001'de Marakeş'te özel durum beyanı kabul görerek Sözleşmenin EK-2 listesinden çıkartılmış ve Kyoto Protokolü̈ ile yükümlülük almamıştır. Çalışmada, belgesel tarama yöntemi kullanılmış; ulusal kütüphanelerden, ulusal ve uluslararası veri tabanlarından, çevrimiçi kaynaklardan istifade edilmiş; çalışmaya ilişkin kitaplar, makaleler, raporlar, belgesel ve filmler analiz edilmiştir.