İlköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma ilişkin öz yeterlik algıları ile tutumları

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarını ve tutumlarını belirlemek ve ilköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma ilişkin öz yeterlik algıları ile tutumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Ayrıca araştırma ile ilköğretim öğretmenlerinin, branş, mesleki kıdem, cinsiyet, yapılandırmacı yaklaşıma dair hizmet içi eğitim alıp almama, görev yaptıkları yerleşim birimi ve mezun oldukları eğitim durumu değişkenleri ile yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ve tutumları arasındaki ilişki belirlenmeye çalışılmıştır. Tarama modelindeki bu araştırma 2011-2012 eğitim-öğretim yılının birinci döneminde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın katılımcılarını Kırklareli?de görev yapan 609 (379 kadın ve 230 erkek) gönüllü ilköğretim öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma verileri Evrekli, Ören ve İnel (2010) tarafından geliştirilen ?Öğretmen Adayları İçin Fen ve Teknoloji Derslerinde Yapılandırmacı Yaklaşımı Uygulamaya Yönelik Öz Yeterlilik İnanç Ölçeği? ile Evrekli, İnel, Balım ve Kesercioğlu (2009) tarafından geliştirilen ?Fen Öğretmen Adaylarına Yönelik Yapılandırmacı Yaklaşım Tutum Ölçeği? kullanılarak toplanmıştır. Yukarıdaki ölçekler, bu araştırmanın amacına uygun grup ve branşlardaki katılımcılar için geliştirilmediğinden araştırmacı tarafından ölçeklerde gerekli değişiklikler yapılarak ölçeklerin tekrar geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda ölçeklerin bu araştırmada kullanılmaya uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırmanın verilerinin analizleri SPSS 17.0 ve AMOS 16 ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi sırasında Aritmetik Ortalama, Standant Sapma, MANOVA, Tukey Testi, Korelasyon kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara dayalı olarak şu sonuçlara ulaşılmıştır. İlköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarının yüksek olduğu, öğretmenlerin kendilerini yapılandırmacı yaklşaım uygulamalarından ?öğrenciyi aktifleştirme? de en yeterli, ?alternatif değerlendirme? de ise en az yeterli gördükleri tespit edilmiştir. İlköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlik algılarının, cinsiyet, branş ve eğitim durumu (lisans ve ya yüksek lisans mezunu olmak) değişkenlerine göre anlamlı düzeyde değişmediği; buna karşılık görev yılı, görev yaptıkları yerleşim birimi ve yapılandırmacı yaklaşıma dair hizmet içi eğitim alma durumu değişkenlerine göre anlamlı düzeyde değiştiği tespit edilmiştir. İlköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik genel tutumlarının orta düzeyden yüksek olduğu, öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı uygulama konusunda tutumlarının en yüksek olduğu alanın ?bilgi edinme? olduğu, en düşük olduğu alanın ise ?uygulama? olduğu tespit edilmiştir. İlköğretim öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik tutumlarının, görev yılına, branşlarına, cinsiyete, görev yapılan birime, eğitim durumuna (lisans ve ya yüksek lisans mezunu olmak), göre anlamlı düzeyde değişmediği, ancak yapılandırmacı yaklaşıma dair hizmet içi eğitim almaya göre anlamlı düzeyde değiştiği tespit edilmiştir. Ayrıca ilköğretim öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşıma yönelik öz yeterlik algıları ile tutumları arasında orta düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Yapılandırmacı Yaklaşım, Öz Yeterlik Algısı, Tutum, İlköğretim Öğretmenleri.