İlköğretim okullarının üstün yetenekli çocukların eğitimine elverişlilik düzeyi ile ilgili öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi (Batman ili örneği)

oz Türk Eğitim Tarihi içerisinde üstün yeteneklilere yönelik birtakım uygulamalara rastlanmakla birlikte, genel anlamda konunun, bütüncül, planlı ve uzun vadeli olarak ele alındığı söylenemez. Bu durum üstün yeteneğin gelişme imkanı bulamaması nedeniyle körelmesi veya beyin göçü şeklinde bir kayıp olarak ortaya çıkmıştır. Üstün yeteneğe sahip çocukların belirlenerek, planlı ve sistemli bir eğitimle topluma kazandırılmaları ve toplumsal gelişmeye yönelik itici rollerinin işlevsel "bir hale gelebilmesi, söz konusu çocuklara verilecek özel eğitime bağlıdır. Bu amaca yönelik temel çalışma ve düzenlemelerin ilk basamağı, erken tanılamanın önemi açısından ilköğretim okullarıdır. Yapılacak çalışmaların ilk aşaması, varolan sistemin ne derecede üstün yetenekli bireylerin eğitimine elverişli olduğunun sorgulanması olmalıdır. Bu nedenle ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin, ilköğretim okullarının üstün yeteneklilerin eğitimine elverişlilik düzeyi ile ilgili görüşlerine başvurulmuştur. Bu araştırmanın temel amacı öğretmenlerin; ilköğretim okullarının üstün yeteneklilerin eğitimine elverişlilik düzeyi konusundaki görüşleri arasında fark olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini Batman il merkezindeki 35 ilköğretim okulunda çalışan 1101 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Bu çalışmada yansız atama ile seçilen Batman il merkezindeki 25 ilköğretim okulundan toplam 456 denek örneklem grubu olarak alınmıştır. Veri toplama aracı, uzman görüşünden de faydalanılarak araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve 456 öğretmene uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesi sonucunda elde edilen sonuçlardan bazılarını şu şekilde özetlemek mümkündür: 1. Öğretmenlerin %59.2'sine göre, ilköğretim okullarında üstün yetenekli bireylerin eğitimine "hiç" yer verilmemektedir. Öğretmenlerin cinsiyet, mezun olunan eğitim kurumu, görev yeri, okutulan sınıf ve mesleki kıdemlerine göre; ilköğretim okullarında üstün yetenekli bireylerin eğitimine yer verilme durumuna ilişkin görüşleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmamıştır. 2. Öğretmenlerin %56.5'i ilköğretim düzeyinde üstün yeteneklilere yönelik olarak önerilen eğitim modellerinden "özel sınıf" uygulaması yönünde görüş belirtmiştir. Öğretmenlerin %26.7'si ise "özel okul" modelinin üstün yeteneklilere yönelik eğitimde uygulanması gerektiği yönünde görüş belirtmişlerdir. Sadece meslekikıdemlerine göre, öğretmenlerin ilköğretim düzeyinde üstün yeteneklilere yönelik olarak önerilen eğitim modellerine ilişkin görüşleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark olduğu gözlenmiştir. 3. Öğretmenlerin %53.9'u üstün yetenekli bireylerin eğitimine yönelik eğitim formasyonu bilgisine "az" derecede sahip oldukları yönünde görüş belirtmiştir. Cinsiyet, mezun olunan eğitim kurumu, görev yeri, okutulan sınıf ve mesleki kıdemlerine göre; öğretmenlerin bu konudaki görüşleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmamıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular genel olarak, Türk Eğitim Sistemi'nde üstün yetenekliler eğitimine yeterince yer verilmediği ve ilköğretim okullarının üstün yeteneklilerin eğitimine elverişli olmadığı yönündedir.