Geç Viktorya dönemi erkek yazarlarının eserlerinde "yeni kadın" imgeleri

Bu tezin amacı Geç Viktorya erkek yazarlarının üç romanında – Thomas Hardy'nin Tess of the D'Urbervilles (1891), George Meredith'in Diana of the Crossways (1885) ve George Gissing'in The Odd Women – feminist edebiyat kuramı çerçevesinde, Yeni Kadın imgelerini incelemektir. Bu üç roman Geç Viktorya dönemi kurgusunda, gelişimi özellikle 1880'lerde ve erken 1890'larda görülen Yeni Kadın imgelerini temsil etmektedir. Viktorya Dönemi "kadın sorunsalı"nı içeren tartışmaların odak noktası olduğundan ve kadını "evdeki melek" olarak tek tipleştirdiğinden, Geç Viktorya romanında ortaya çıkan Yeni Kadın imgeleri kurguda var olan sınıflandırmalara, tanımlamalara ve basmakalıplara karşı çıkışı temsil eder. Novissima, ayrıksı, vahşi, sosyal olarak hasta ve tuhaf olarak tanımlanan Yeni Kadın, Viktorya edebiyatında hüküm süren ataerki tarafından çizilmiş sınırları aşar. Bu üç romanda, ana kadın karakterler statükoya ve statükonun ataerkil değerlerine meydan okurlar ve kendilerini gerçekleştirmek için klişeleşmiş düsturların düzenini bozarak devirirler. Geç Viktorya Dönemi'nde erkek yazarlar tarafından yazılmış olmalarına rağmen, Tess of the D'Urbervilles, Diana of the Crossways ve The Odd Women eserleri, kurguda ataerkil yapılar tarafından inşa edilen Viktorya değerleri ile ilgili gerçeklikleri değiştirebilen ve hatta kökünü kurutabilen çeşitli Yeni Kadın imgelerine işaret ederler. Bu çalışma Tess of the D'Urbervilles, Diana of the Crossways ve The Odd Women eserlerindeki Yeni Kadın imgelerinin irdelenmesi için üç ana sorunsala odaklanır: (1) "Geç Viktorya Dönemi'nde Yeni Kadın nedir/kimdir?" (2) "Bu Yeni Kadın imgeleri kurguda kadınlara "evdeki melek" kimliğini dayatan ataerkinin otoritesine ve değerlerine nasıl meydan okumaktadır?" (3) "Erkek yazarların bu üç romanı ataerkil geleneklere dayanan kadın gerçekliklerini değiştirmek ve devirmek için Yeni Kadın imgelerini cinsellik, ahlak, ölüm, evlilik, bağımsızlık, yazma eylemi ve politika bağlamları ile nasıl ilişkilendirir?" Bu soruları cevaplamak için, bu tez, cinsellik, ahlak ve ölüm olgularını Tess ile; evlilik, yazma eylemi ve politika olgularını Diana ile ve evlilik, iş ve bağımsızlık olgularını Rhoda, Mary ve Madden Kız Kardeşler ile ilişkilendirir. Sonuç olarak bu çalışma Yeni Kadın imgelerini, kadını özgürlüğüne kavuşturmayı arzulayan feminist gündeme katkıda bulunarak çeşitli bağlamlarla açıklar. Tartışmaların ardında yatan kuramsal dayanak feminizm olarak belirlenmiştir çünkü bu romanlar ve romancılar "kadın sorunsalı" ile başa çıkmaya çalışarak Yeni Kadın imgelerinin temsilleri için feminist düşüncelerle ilgilenirler. Bu tezde, tartışmanın sonuçları, yazarların feminist bakış açılarını kanıtlamak ve üç Geç Viktorya erkek yazarının Yeni Kadın kurgusuna katkılarını düşünerek Yeni Kadın edebiyatlarındaki çalışmalar ve görme biçimlerini genişletmek için yeterli derecede kanıt sağlayacaktır.