Immanuel Kant'ta "Ding" ve "Ich" kavramları

Bu tez, aşağıdaki soruları, iç görüyü ve dış görünüşleri temellendiren Kantçı transzendental nesneyi, iç ve dış duyulara ait tasarımların bilinmeyen ama gerçek bağlılaşığı olarak ele alarak araştırmaktadır. Transzendental bir nesnenin bilgisi olanaklı mıdır? Kendi Benliğimin bir bilgisi olanaklı mıdır? Transzendental bir nesne içerik veya düşünen bir varlık olarak kabul edilebilir mi? Tıpkı transzendental bir özne olarak ruhun, yani BEN'in iç duyunun transzendental nesnesi olması gibi, dış görünüşleri onların gerçek bağlılaşığı olarak ilişkilendirdiğim kendinde şey de transzendental bir nesne olarak alınır. İç ve dış duyularla ilişkili tasarımlarımız nesnelerinden ayrıldığında, geriye kalan her iki duyu açısından da bizim için eşit derecede bilinmezdir. İlk olarak sentez konusu detaylandırılmıştır. Daha sonra anlama yetisi yargıları, onlarda düşünülen ilişkinin sentetik bir işlev gerektirip gerektirmiyor olduğu bakımından analiz edilmiştir. Ardından uzayın ardışık ayrımsanışı ve bunun düşünen öznenin kendisiyle özdeş kalmasını sağlamadaki rolü ele alınmıştır. Sonuç bölümünde, içerik duyumsama yetisinden bağımsız olarak ele alındığında düşünen bir öznede dış görünün nasıl olanaklı olduğu sorusundaki zorluklar tartışılmıştır. Bu tez, bilginin olanağını Saf Aklın Eleştirisi'nden hareketle ve belirli bir çerçeve içinde ele almakta ve böylece uzay ve zamanı ne kendileri için verili belirlenimler ne de kendinde şeylerin koşulları olarak kabul eden Transzendental İdealizm Doktrinine dayanmaktadır.