Storyline metodunun genç öğrencilerin İngilizce dersine karşı tutumu üzerinde etkisi

Dil eğitim tarihi boyunca yabancı dil öğretmenlerine ve öğrencilere etkili bi dil öğrenim sürecinde rehberlik etmesi amacı ile birçok dil öğretim metodu, yaklaşımı ve uygulaması önerilmiş ve denenmiştir. 1967 yılında görev temelli dil öğretiminin özel bir pedagojik uygulaması olan Storyline metodu Jordanhill Eğitim Fakültesindeki bir grup akademisyenin çalışmaları sonucunda İskoçya'da ortaya çıkmıştır. Özgünlüğü, pratikliği ve anlamlılığına rağmen bu metot şimdiye kadar sınırlı ilgi görmüştür. Bu çalışma, nispeten az bilinen yaklaşımı ve yaklaşımın öğrencilerin İngilizce dersine karşı tutumları üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamakla birlikte aynı zamanda öğrencilerin Storyline metodu hakkındaki algılarını tespit etmeyi hedeflemektedir. Bu amaçla tasarlanan yarı deneysel bir çalışma, Sakarya, Türkiye'de bir özel ortaokulda 7. sınıf öğrencileri ile (15 kız, 9 erkek: 24 toplam) yürütülmüştür. Çalışma eylem araştırması prensiplerinin temel alınması ile bir durum çalışması olarak yürütülmüştür. Veri çeşitlemesinin sağlanması adına, elde edilen nicel sonuçlar, nitel veriler ile desteklenmiştir. Veriler bir ön-test ve son-test (İngilizce dersine karşı öğrenci tutumu) uygulaması ve bir yarı yapılandırılmış görüşme yoluyla toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde anket maddelerine verilen yanıtların aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Uygulama sonrası öğrencilerin İngilizce dersine yönelik tutumlarının ön-test ve son-test sonuçlarında anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini saptamak için bağımlı örneklem t-testi kullanılmıştır. Nitel veriler tematik kodlama yöntemi ile yorumlanmıştır. Bulgular öğrencilerin İngilizce dersine yönelik genel tutumlarının, dersin özellikleri ve önemine ilişkin tutumlarının ve öğretmenin tarzına yönelik tutumlarının anlamlı bir fark göstermediğini ortaya koymuştur. Öte yandan, öğrencilerin ders içeriğine yönelik tutumları, Storyline yönteminin uygulanmasından sonra anlamlı bir farklılık göstermiştir. Görüşme yanıtları, öğrencilerin birçoğunun yöntemi "eğlenceli" ve "işbirlikçi" bulduklarını, ancak seçkisiz oluşturulan uygulama gruplarından hoşlanmadıklarını ortaya çıkartmıştır.