İmplant ve doğal diş destekli overdenture protezlerdeki stres dağılımının sonlu elemanlar stres analizi yöntemi ile değerlendirilmesi

İmplantların alveolar kemik ile bağlantısının rijit olması ve doğal dişlerin periodontal membran nedeniyle belirli bir esnekliğe sahip olması implant-doğal diş destekli overdenture protezlerde biyomekanik açıdan sorunlar oluşturabilir. Bu çalışmanın amacı; farklı sayıda implantların kullanıldığı doğal diş ve implant destekli overdenture protezlerde protez üzerine gelen kuvvetlerin kortikal ve spongioz kemikte oluşturduğu streslerin sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle incelenmesidir. Bu çalışmada bilgisayar ortamında oluşturulmuş 3 boyutlu alt çene modeli üzerine doğal diş ve implantlar 9 farklı kombinasyonda yerleştirilerek 9 farklı overdenture protez tasarlanmıştır. Overdenture protez üzerine vertikal yönde 150 N'luk yük posterior dişlere dağıtılarak 3 farklı şekilde uygulandı. Birinci yükleme alt çenenin sağ tarafına, ikinci yükleme alt çenenin sol tarafına, üçüncü yükleme ise alt çenenin her iki tarafına birden olacak şekilde uygulanmıştır. Bu yüklemeler sonucunda doğal diş ve implantların etrafındaki kortikal ve spongioz kemikte oluşturduğu Von Mises stresleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda tüm yüklemlerde en yüksek streslerin doğal dişin veya implantın etrafındaki kortikal kemikte görüldüğü tespit edilmiştir. Bir adet doğal diş ve bir adet dental implantın bar ile bağlandığı tasarım (Model 3) kortikal kemikte tüm yüklemelerde diğer tüm modellerden daha yüksek stres değerleri oluşturmuştur (Model 1 hariç). Kortikal kemikte bar tutuculu ve topuz başlı tutuculu modellerden aynı destek sayısına sahip olanlar birbiriyle kıyaslandığında topuz başlı tutuculu modellerdeki stres miktarları bar tutuculu modellerdeki stres miktarlarından daha düşük tespit edilmiştir. Bar tutuculu tasarımlarda implant sayısının artması kortikal kemikte oluşan stresleri azaltırken topuz başlı tutuculu tasarımlarda bu durum tüm yüklemelerde aynı faydayı sağlamamıştır. Elde edilen sonuçlara göre; mandibulada tek diş varlığında çenenin karşı tarafına en az bir adet dental implant yerleştirmek biyomekanik açıdan ciddi yarar sağlarken, kortikal kemikte bar tutuculu tasarımlara göre daha az strese neden olan topuz başlı tutuculu tasarımlar biyomekanik açıdan daha avantajlı olabilir.