Killi zeminlerin dayanım özelliklerinin iyileştirilmesi ve temel alt zemini olarak kullanılabilirliğinin incelenmesi

Zemin iyileştirme yöntemleri, oturmaları azaltmak ve zeminin kayma mukavemetini ve taşıma kapasitesini arttırmak için en ucuz yöntemlerden biridir. Bu nedenle, bu tezde, kırıntı lastik parçalarını kil zemin ve kum zemin ile farklı yüzdelerde kullanarak zeminin dayanımı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. % 100,% 80,% 70 ve% 60 kaolini kili %0, 20, % 30 ve %40 oranlarındaki kum ile karıştırılmıştır. Yapılan laboratuvar çalışmasında (% 5 kireç zemine eklenerek kirecin etkisi de incelenmiştir. zeminin optimum nem içeriğine (wopt) sahip standart Proctor sıkılığında sıkıştırılmasından sonra, numune 28 gün boyunca desikatöre koyulmuştur. 28 gün sonra serbest basınç deneyi yapılarak numunelerin mukavemeti belirlenmiştir. Bu tezin ikinci bölümünde,% 100,% 80,% 70 ve% 60 oranında kaolin kilini % 0,% 20,% 30 ve% 40oranlarında kum ile karıştırarak, her biri karışım için, zemine belli oranlarda eklenen lastik çiplerinin (%0,%1, %2 ve %4 etkisi incelenmiştir. Tüm örnekler, Proctor sıkılığında sıkıştırılmıştır. Numuneleri hazırladıktan sonra, serbest basınç deneyi yapılarak numunelerin mukavemeti belirlenmiştir. Deney sonuçlarına göre, zeminde kullanılacak kırıntı lastik oranının optimum değeri %2'dir. Bu değerden daha fazla kırıntı lastik kullanılması dayanımda aşırı düşüşlere sebep olmaktadır. Deneylerin ikinci kısmında, kil-kum karışımlarına eklenen %5 kirecin dayanımı artırdığı ve bu artışın bazı numunelerde %146 civarında olabildiği belirlenmiştir. Bu artış oranı karışımdaki kum oranını azaldıkça azalmaktadır.