İn vivo miyokardiyal iskemi/reperfüzyon hasarı modelinde β3 adrenerjik reseptör aracılı koruyuculuğun rolü

Beta-3 adrenerjik reseptörler (β3-AR), kalp kasında β1 ve β2-AR'lerin klasik pozitif inotropik etkilerine karşılık negatif inotropik etkilidir. β3-AR, endotelyal nitrik oksit sentetaz (eNOS) aktivasyonuyla nitrik oksit üretimini arttırır, vazodilatasyona neden olur. β3-AR'lerin kardiyovasküler sistemde koruyucu etkileri nedeniyle kalp yetmezliği, miyokard infarktüs (MI) gibi kalp hastalıklarında kritik öneme sahiptir. Ancak MI'de β3-AR rolü, fonksiyonları ve alt yolaklarını aydınlatan yeterli çalışma yoktur. Bu çalışmada deneysel miyokardiyal iskemi/reperfüzyon (İ/R) hasarında β3-AR koruyuculuğunu ve olası alt yolaklarını araştırmayı amaçladık. Bu amaçla İ/R öncesi β3-AR seçici agonisti BRL37344 vererek İ/R'na bağlı nekroz alanına etkisini araştırdık. Ayrıca enerji metabolizması ile otofajide görevli AMPK, oksidatif stresi ve apoptozu düzenleyen SIRT1, hücre stres tepkimelerinde rol oynayan mTOR ve p70SK6 düzeylerini inceledik. Tek doz BRL37344 (5 mcg/kg), 30 dakika iskemi 120 dakika reperfüzyondan hemen önce verildi. 10 gün i.p BRL37344 (5 mcg/kg/gün) tedavi alan gruba 11.gün İ/R yapıldı. İnfarkt alanı trifeniltetrazolyumklorid ile belirlenerek, İmageJ programı ile hesaplandı. AMPK, SIRT1, mTOR ve p70SK6 düzeyleri Western Blot yöntemi ile ölçüldü. Nekroz alanı, tek doz BRL37344 uygulanan grupta (32,21±1,57), İ/R kontrol grubuna (44,84±1,47) göre anlamlı düşük bulundu. AMPK ve SIRT1 düzeyleri İ/R ile anlamlı azalırken, tek doz ve 10 günlük tedavi gruplarında anlamlı olarak tekrar yükseldi. İ/R ile mTOR ve p70S6K düzeyleri anlamlı şekilde yükseldi. mTOR ve p70S6K düzeyleri BRL37344 uygulanan gruplarda kontrole yaklaştı, anlamlı olarak azaldı. β3-AR uyarımının, İ/R hasarına karşı koruyuculuğu önemli olabilir. Bu bulgular AMPK, SIRT1, mTOR ve p70S6K düzeylerinin β3-AR koruyuculuğunda rollerinin olabileceğini göstermiştir.