İneklerde intrauterin ilaç uygulamasının ovaryum faaliyetleri ve uterus üzerine etkisi

28 ÖZET Bu çalışmada, genital organ enfeksiyonlarında (kronik ve subklinik endometritis) başarıyla kullanılan ve belirgin bir irritan özelliği olmayan. Gentamisin sülfat (Gentasol, Eczacıbası A.S-Vın, uterus içi enfüzyonlarının, ovary um faaliyetleri ve uterus üzerine olan etkilerini, klinik gözlem, rektal palpasyon, kan serumu progesteron değerleri ve endometrıyumda meydana gelen histopatolojik değişikliklere bakarak ortaya koyma amaçlandı. Çalışmada materyal olarak, yasları 3-8 arasında değişen, 4 ü Holştayn, 1 6 sı Mantofon toplam 20 adet döl tutmama problemi olan inek kullanıldı. Hayvanlardan, östrüslerin görüldüğü günden başlamak ve haftada 3 defa olmak suretiyle, 2 östrüs siklusu boyunca kan örnekleri alındı. Birinci östrüs siklusu boyunca hayvanlara herhangi bir işlem yapılmadı. Bu siklus, kontrol siklusu olarak değerlendirildi. Birinci östrüs siklusu sonunda hayvanlar 5 erli 4 gruba ayrıldı. Birinci gruba (A), siklusun 0. günü (östrüs), 2. gruba (B), 4. günü (metaöstrüs) ve 3. gruba (O, 14. günü (diöstrüs sonları) intrauterin 10 cc Gentasol + 30 cc steril distle su enfüze edildi. Dördüncü gruba (D), siklusun 0., 4. ve 14. günleri 40 cc serum fizyolojik uygulandı. Uygulama öncesi ve uygulamayı takip eden 24 saat sonrası, uterustan biyopsi örnekleri alındı. Toplanan kan serumu örneklerinde RIA ile progesteron miktarları tayin edildi. Biyopsi ile alınan numunelerden hazırlanan preperatlar ışık mikroskobunda incelendi. A. C ve D gruplarının 1. ve 2. östrüs siklusu süreleri arasında, istatistik! yönden önemli bir fark görülmezken, B grubu 2. östrüs siklusun un. i. östrüs siklusundan daha kısa sürdüğü tespit edildi (P<0.05). Bütün grupların 1. ve 2. östrüs siklusu süresince, ortalama kan serumu progesteron değerleri karşılaştırıldı, istatistik! yönden bir farkın olmadığı. 4 grubun da iki östrüs siklusu boyunca, progesteron profillerinin düzenli şekillendiği görüldü. Biyopsi ile alınan uterus materyalinin histopatolojik muayenesinde, mukoza ve sub mukozada, tedavi öncesi ve sonrası alınan numuneler arasında, histolojik yapıda belirgin bir değişikliğin olmadığı görüldü.