İngilizce dersinin beyin temelli öğrenme kuramına göre işlenmesinin akademik başarı ve duygusal zekâ üzerindeki etkililiğinin incelenmesi

Bu araştırmada, yeni öğrenme kuramlarından biri olan Beyin Temelli Öğrenme Kuramına odaklanılmıştır. Bu araştırmanın amacı, Beyin Temelli Öğrenme Kuramı ve geleneksel öğretim yöntemleriyle öğrenim gören öğrencilerin akademik başarı ve duygusal zekâ seviyeleri arasında istastistiksel olarak anlamlı fark olup olmadığını belirlemektir. Bu amaca ulaşmak için deneysel desenli bir çalışma planlanmıştır. Araştırma Antakya Bohşin Ortaokulu'nda yürütülmüştür. 7/A öğrencileri deney, 7/D grubu öğrencileri kontrol grubu olarak seçilmiştir. Buna göre araştırmanın modeli, kontrol gruplu ön test-son test modeldir. Veri toplama aracı olarak madde analizi uygulanarak geliştirilen "Akademik Başarı Testi" ve Türkçe'ye uyarlanmış 41 maddelik formu "Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği" kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma örneklemi; 2017-2018 Eğitim Öğretim yılı 2. döneminde Hatay/Antakya'da bulunan Bohşin Ortaokulu'na devam eden 7. Sınıf öğrencileridir. Sınıflar rastgele, 23 öğrenci bulunan deney grubu ve 22 öğrenci bulunan kontrol grubu olarak seçilmiştir. Toplamda 45 öğrenciye uygulama yapılmıştır. Beyin temelli öğrenme ve geleneksel öğrenme yöntemlerini karşılaştırmak için 7. Sınıf İngilizce programına uygun olarak "Environment" ünitesi seçilmiştir. Deney grubuna Beyin Temelli Öğrenme Kuramına dayalı yöntemlerle; kontrol grubuna geleneksel öğretim yöntemleriyle 4 haftalık, 16 ders saati olarak dersler işlenmiştir. Veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Ön ve son testlerden ulaşılan toplam puanların aritmetik ortalama, standart sapma, standart hata değerleri ve düzeltilmiş ortalama hesaplanmıştır. Gözlenen farkların anlamlı olup olmadığını saptamak için Kovaryans (ANCOVA) analizinden faydalanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; Beyin Temelli Öğrenme Kuramına dayalı yöntemlerle işlenen İngilizce dersi öğretiminin deney grubu lehine akademik başarı açısından anlamlı bir fark olduğu; ancak duygusal zekâ açısından anlamlı bir fark olmadığına ulaşılmıştır.