İngilizce öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretim öz yeterlilikleri ile teknopedagojik eğitim yeterliliklerinin incelenmesi

Küreselleşen dünyada İngilizce, bireyler ve toplumlar arasındaki iletişimin temel unsurlarından biri haline gelmiştir. Bu nedenle, İngilizce öğretiminin kalitesini artırmak, öğretmenlerin pedagojik yeterliliklerini geliştirmekle doğrudan ilişkilidir. Özellikle farklılaştırılmış öğretim ve teknopedagojik eğitim yeterlilikleri, öğrenci merkezli ve etkili bir öğretim süreci oluşturmak adına büyük önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, İngilizce öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretim öz yeterlilikleri ile teknopedagojik eğitim yeterliliklerini incelemek ve bu iki değişken arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmış ve veri toplama aracı olarak iki ölçekten yararlanılmıştır. Bunlardan ilki, üç alt boyuttan (Planlama, Uygulama, Değerlendirme) oluşan ve toplam 26 madde içeren Farklılaştırılmış Öğretim Öz-Yeterlik Ölçeği (FÖY)'dir. İkincisi ise, TPACK modeli temelinde geliştirilen, teknoloji, pedagojik ve alan bilgisi etkileşimini ölçen, toplam 55 maddeden oluşan Teknopedagojik Eğitim Yeterlikleri Ölçeğidir. Araştırma kapsamında, aktif görev yapan toplam 201 İngilizce öğretmeninden veri toplanmıştır. Örnekleme yöntemi olarak kolay ulaşılabilir örnekleme kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz, bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü ANOVA, Pearson korelasyon ve regresyon analizleri uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, İngilizce öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretim öz yeterlilikleri ile teknopedagojik eğitim yeterlilikleri arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin teknopedagojik eğitim yeterliliklerinin farklılaştırılmış öğretim uygulamalarını benimsemeleri üzerinde etkili olduğu gözlemlenmiştir. Bununla birlikte çalışmada, mesleki kıdem değişkeninin de farklılaştırılmış öğretim öz yeterlikleri üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkisi olduğu bulunmuştur. Bu bulgu, öğretmenlerin meslekte geçirdikleri yıllar arttıkça farklılaştırma konusunda daha yüksek öz-yeterlik algısına sahip olduklarını, yani deneyimin öz-yeterlik algısını güçlendirdiğini göstermektedir. Ancak en dikkat çekici bulgu, etkileşim teriminin negatif ve anlamlı çıkmasıdır. Bu durum, teknopedagojik eğitim yeterlikleri ile farklılaştırılmış öğretim öz-yeterlikleri arasındaki pozitif ilişkinin mesleki kıdem arttıkça zayıfladığını ortaya koymaktadır. Yani genç öğretmenlerde teknopedagojik yeterlikler farklılaştırma öz-yeterliklerini daha güçlü biçimde yordarken, kıdemli öğretmenlerde bu etki daha düşük seviyede kalmaktadır. Bu durum, deneyimle birlikte gelen geleneksel yöntemlere bağlılığın, deneyimli öğretmenlerin pedagojik alan bilgisinin ve sınıf içi yönetim becerilerinin, öğretimde teknoloji entegrasyonunun farklılaştırılmış öğretim üzerindeki etkisini azalttığı şeklinde yorumlanabilir. Bu doğrultuda araştırmada, hem ileriye dönük çalışmalara hem de İngilizce v öğretmenlerinin bu alanlardaki yetkinliklerini geliştirmeye yönelik öneriler sunulmuştur.