İngiltere, ABD ve Siyonizm üçgeni: El Nakba'ya giden yol

Tanrı tarafından Filistin topraklarının kendilerine vaat edildiğine inanan Yahudiler, tarihsel süreçte dünyanın dört bir tarafına dağılmasına rağmen Siyon dedikleri kutsal Filistin topraklarına dönmekten asla vazgeçmemişlerdir. 19. yy'da Avrupa başta olmak üzere dünyada artan Anti-Semitizm hareketi Yahudilerin Filistin'e dönmek için örgütlü bir çerçevede hareket etmesinin önünü açtı. Theodor Herzl öncülüğünde kurulan Dünya Siyonist Teşkilatı, Osmanlı Devleti'nden beklediği desteği alamayınca Filistin'de Yahudi devletini kurma gayesini güçlü, emperyalist bir devletin himayesine girerek sağlamaya çalıştığı görülmektedir. Nitekim Hindistan sömürge yollarının güvenliğini sağlamaya çalışan İngiltere ile Filistin'de emperyalist çıkarlara hizmet edeceğini beyan eden Siyonistler arasında iş birliği sağlandı. Balfour Bildirisi ile nüfusunun yüzde doksanı Müslüman olan Filistin'de İngilizler tarafından Yahudilere yurt vaat edildi. Ayrıca Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Filistin'de başlayan İngiliz manda yönetimi döneminde Yahudilerin devlet kurması için gerekli olan siyasi, ekonomik, askeri ve sosyal örgütlenmelerin de önü açıldı. Arapların bu duruma tepki göstermesi ile günümüze kadar sürecek Arap-Yahudi çatışmaları böylelikle başlamış oldu. İkinci Dünya Savaşı ile beraber Siyonizm ile İngiltere arasında çıkar çatışmalarının ortaya çıkması Siyonistleri ABD'ye yöneltmiştir. Amerikan Yahudi lobilerinin baskısı sayesinde Amerikan Kongre'si ve yönetiminin desteği alınmış ve Birleşmiş Milletlere taşınan Filistin sorununda Yahudilerin lehine sonuç alınması sağlanmıştır. Neticede 1948 yılında önce İngilizlerin daha sonra ABD'nin desteği ile İslam coğrafyasının içinde ve Müslümanların kutsal kabul ettiği Filistin topraklarında Siyonistler tarafından İsrail Devleti resmen kuruldu. Filistinli Müslümanlar, 1948 yılını İsrail Devleti'nin kurulmasından ve devamında yaşanan Arap-İsrail Savaşı'nın doğurduğu sonuçlardan ötürü El Nakba (Felaket) diyerek anar.