İnsan over stromasında telosit hücre varlığının araştırılması

Telositler, oldukça yeni ve etkileyici bir interstisyel hücre türü olarak tanımlanmıştır. Önceden interstisyel Cajal benzeri hücreler (ICLC'ler) olarak bilinen bu hücreler artık literatürde son derece uzun ve ince telopodları sayesinde ayırt edilebilmektedirler. Bu hücreler bugüne kadar insan ve birçok farklı canlı türüne ait organda tanımlanmıştır. Telositler, dişi üreme sistemi organlarında da bulunmaktadır, ancak literatürde bugüne kadar telositlerin insan overlerindeki varlığını, lokalizasyonunu, rollerini veya morfolojik karakterizasyonunu açıklayan bir veriye rastlanmamıştır. Telositler hücreden hücreye sinyal gönderme, bağışıklık gözetimi, doku morfogenezi ve homeostazinin düzenlenmesinde, ayrıca çeşitli patolojilerde hatta tümörojenezde önemli roller oynadıkları gösterilmiştir. Telositler farklı belirteçler eksprese veya ko-eksprese edebilirler fakat, genel olarak CD34, vimentin ve PDGRF-β, c-kit ve α-SMA güvenilir telosit belirteçleri olarak kabul edilmişlerdir. Çalışmalar, insan overinde birden fazla stromal hücre kümesinin varlığı doğrulanmıştır, ancak stromal hücre tür ve karakterlerini kapsamlı ve eksiksiz olarak gösteren çalışmalar yetersizdir. Bu sebeple, telositlerin insan over stromasında mevcut olup olmadığını değerlendirmenin, overlerindeki henüz tam olarak tanımlanamamış stromal hücrelerin anlaşılması için kritiktir. Bu çalışmada, Total Histerektomi ve Bilateral Salpingo-Ooferektomi (THBSO) ameliyatı geçirmiş, 18-65 yaş arası, çeşitli rahim hastalıkları nedeniyle hastaneye başvuran ve kemoterapi almamış kadınlardan alınan dokular incelenmiştir. Over dokuları immünhistokimyasal ve immünfloresan analizleri ileCD34/c-kit, CD34/vimentin, CD34/PDGFR-β ve CD34/α-SMA ile işaretlendi ve telositler, fibroblast ve perisitlerden ayrılarak tamamen farklı hücreler olarak tanımlandı. Ayrıca geçirimli elektron mikroskobu ve immünogold yöntemi ile CD34 ile şaretlenen bu hücrelerin ultra yapıları incelendi ve tipik morfolojileri göz önüne alındığında insan overindeki varlıkları doğrulandı. Bu bağlamda çalışmamızın sonuçlarının, gelecekte over morfolojisine dair olan çalışmalara ışık tutacağı ve over patolojilerinin mekanizmalarının daha iyi anlaşılması için yol gösterici olacağı kanaatindeyiz.