İnsan ticaretiyle mücadele politikaları: Türkiye ve AB ülkeleri incelemesi

İnsan ticareti, göç sürecinde karşılaşılabilecek en ağır insan hakları ihlâllerinden biridir. İnsan ticareti suçunun mağdurları kadınlar, erkekler ve çocuklar olabilmektedir. Farklı emek biçimlerinin sömürüsünü kapsayan bir olgu olmasına karşın insan ticaretinin en tipik görülme şekli zorla fuhuş yaptırmadır. Devletler, uluslararası örgütler ve sivil toplum örgütleri insan ticareti olgusuna türlü türlü şekillerle yaklaşmaktadır. İnsan ticareti kişinin bir nesne haline getirildiği, farklı şekillerde sömürüldüğü insanlık dışı bir eylemdir. Kişinin insan olmasından kaynaklanan ve doğuştan kazandığı en temel haklarından bile yararlandırılmadığı, bu haklardan mahrum bırakıldığı bir eylem olarak insan ticareti kölelik ile benzer özellikler göstermektedir. Geçtiğimiz yüzyıllarda sıklıkla görülen köleliğin kalkması insanların bir eşya gibi ticarete konu olmasını ne yazık ki ortadan kaldırmamıştır. Günümüzde insan ticareti ile dünyada insanların çeşitli amaçlarla alınıp satılmasına devam edilmektedir. Araştırmada literatür tarama tekniği kullanılmıştır. Konu itibariyle daha objektif sonuçlar elde etmek amacıyla bu veriler rakamsal olarak desteklenmiştir. Araştırmanın teorik kısmında insan ticareti sebepleri ve sonuçlarıyla ayrıntılı bir şekilde aktarılmıştır. Araştırmada uluslararası boyutta İLO, UNICEF, küresel insan ticareti raporları gibi kaynaklardan yararlanılmıştır. İnsan ticaretinin çarpıcı sonuçları açısından son yıllarda meydana gelen insan ticareti vakaları örneklerle anlatılmıştır. İnsan ticareti suçu, bu pazarda oluşan talepler sebebiyle, dünyada varlığını devam ettirebilmektedir. İnsan ticareti ile mücadele eden gerek resmi ve gerekse sivil toplum örgütleri, kişilerin, insan tacirlerin sundukları hizmetlere olan taleplerini yok etmek için, politikalar üretseler de insan ticareti suçu ve bu suçtan dolayı mağdur olan kişiler gün be gün artmaktadır.