AB'nin dış sınır yönetiminin iç işlevselliği: Etkililik ötesinde bir analiz

Avrupa Birliği'nin dış sınır yönetimi politikaları ve pratikleri resmi politika hedeflerini ve beklentilerini karşılamada etkisiz olduğu gerekçesiyle sıklıkla eleştirilmektedir. Ancak bu politika ve uygulamalar sürekli olarak çoğalmaktadır. Bu araştırmanın temel bulmacası bu noktada ortaya çıkmaktadır: Bu politikalar sayısız eleştiriye ve kanıtlanmamış başarılarına rağmen neden orantısız bir şekilde artmaktadır? Bu soruyu derinlemesine araştırmak için, bu tez, AB sınır yönetimi politikalarının etkililiğini ve dış etkisini açıklamaya yönelik yaygın ilginin aksine, AB dış politikalarının iç işlevselliğine dikkat çekmektedir. Göç, sığınma ve sınır yönetimi olmak üzere üç politika alanını kapsayan AB dış sınır yönetimi (AB DSY) alanı bu araştırmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Christopher Bickerton tarafından AB dış politikasının analizi için önerilmiş olan iç işlevsellik yaklaşımı mantığına dayanarak, bu tez AB DSY alanının baskın aktörlerin etkililik kaygısından ziyade büyük ölçüde iç hırsları ve tercihleri ile yönlendirildiğini savunmaktadır. Başka bir deyişle, farklı seviyelerde de olsa, AB DSY alanı Avrupa Birliği Konseyi, Avrupa Komisyonu ve Avrupa Parlamentosu'nun kurumsal çıkarlarına hizmet etmektedir. Veri toplama ve analiz aşamalarında, bu çalışma belirli politika tasarımlarının meşrulaştırılmasında politika anlatılarının gücünü, politika çekirdek inançlarının değişime olan direncini ve politika yapım sürecinde stratejik planlamanın eksikliğini açıklamak için sırasıyla Anlatısal Politika Çerçevesi, Savunuculuk Koalisyonu Çerçevesi ve Yapısal (Sosyolojik) İnşacılığın öngörülerinden geniş ölçüde yararlanmıştır. AB kurumlarının politika anlatıları ve inanç sistemlerinin nitel analizi iki önemli bulgu ortaya koymuştur: Birincisi, AB DSY alanı AB kurumları arasındaki siyasi rekabet için bir mekân görevi görmektedir; ikincisi, alanda ortaya çıkan girişimler ve politika tasarımlarının (örneğin, yasama işlemleri ve Frontex), dış çevredeki zorluklara doğrudan yanıt olmadığı ancak kurumlar arası yetki savaşlarının ürünü olduğu göz önüne alındığında, büyük ölçüde epifenomenal olduğudur. Bu çalışmanın bulguları, AB'nin egemeni olmayan siyasi düzenini ve AB'nin etkililiğine ilişkin dış beklentileri karşılayamamasının nedenini anlamada umut vericidir. Anahtar Kelimeler: AB DSY, iç işlevsellik, yetki savaşları, epifenomenal politika, etkililik, Avrupa Birliği Konseyi, Avrupa Komisyonu, Avrupa Parlamentosu.