İntramedüller çivi üzerinden femur uzatma yapılan hastalarda çivi giriş yeri, osteotomi seviyesi ve etiyolojiye göre tedavi, kallus ve komplikasyon farklılıklarının karşılaştırılması

ÖZET Başlık:İntramedüller çivi üzerinden femur uzatma yapılan hastalarda çivi giriş yeri, osteotomi seviyesi ve etiyolojiye göre tedavi, kallus ve komplikasyon farklılıklarının karşılaştırılması Amaçlar: Bu çalışmanın amacı intramedüller çivi üzerinden femur uzatmalarda klinik, fonksiyonel sonuç ve komplikasyon oranlarının, farklı çivi uygulama yönleri, osteotomi seviyeleri ve etiyolojiler açısından karşılaştırılmasıdır. Hastalar ve Yöntemler: 1994 – 2016 yılları arasında kliniğimizde yapılan 48 femur LON ameliyatı tıbbi ve radyolojik kayıtlardan retrospektif olarak incelendi. Hastaların alt ekstremite kemik uzunluk ölçümleri, dizilim analizi ve (m)LDFA açıları, femur osteotomi seviyeleri, çivi giriş yeri, uzatma miktarı, kallus kalitesi, konsolidasyon zamanları, fiksatör kalış süreleri, komplikasyon oranları, ameliyat zorluk dereceleri, kemik ve fonksiyonel sonuçları tespit edildi. İki grup arasında yapılan karşılaştırmalarda t-test kullanılırken, üç grup arasında yapılan karşılaştırmalarda varyans analizi uygulandı. Sonuçlar: Hastaların ortalama yaşı 24.4 yıl (aralık 12.6-50.8) idi. 16 hastada poliomyelit sekeline bağlı ekstremite kısalığı, 13 hastada konjenital kısalık, 19 hastada ise travma, geçirilmiş epifiz hasarı sekeli ya da tümör eksizyonuna bağlı ekstremite kısalığı mevcuttu. Ameliyatlardan 12'sinde intramedüller çivi retrograd, 36'sında trokanterik ya da piriform fossa girişi yapılarak uygulanmıştı. Ortalama uzatma miktarı 48,2 mm (aralık 25-115 mm) idi. Ortalama eksternal fiksatör süresi 102.8 gün (aralık 34-413) idi. Ortalama Bone Healing Index 21 gün/cm (aralık 10-55) idi. Tedavi süresi ortalama 223 gündü (aralık 73-574). Hastalar çivi uygulama yönüne göre iki gruba, osteotomi seviyelerine göre üç gruba ve etiyolojiye göre üç gruba ayrılıp gruplar arasında karşılaştırma yapıldı. Tüm karşılaştırmalarda gruplar arasında operasyon yaşı, mekanik eksene göre LDFA değişimleri, toplam uzatma miktarı, rezidüel kısalık, eksternal fiksatör kalış süreleri, toplam tedavi süresi, kemik iyileşme indeksi, mekanik aks deviyasyonu, kallus kalitesi, kemik, fonksiyonel sonuçlar ve preop zorluk puanlaması açısından anlamlı farklılık staptanmadı (p>0.05). Tartışma: LON tekniği klasik halkasal fiksatörlerle kıyaslandığında yumuşak dokuyu koruyan, kas ve tendon transfiksasyonunu azaltan, farklı ve potansiyel komplikasyonlarına rağmen tercih edilmeye değer, tekniğin doğasında ve klinik sonuçlarında tutarlı bir ameliyat tekniğidir. Aynı merkezde tek tip eksternal fiksatör kullanımı ile yapılan uygulamalarda uygulama yönü, osteotomi seviyesi ve etiyoloji ne olursa olsun komplikasyon oranları, eksternal fiksatör parametreleri, klinik ve fonksiyonel sonuçlar arasında anlamlı farklılık tespit edilmemesi de bu hipotezi desteklemektedir. Klinik Kanıt Düzeyi:3