Ara öğün tüketiminin kilo kontrolüne etkisinin incelenmesi

Ara öğün yaygın bir yeme davranışı olmasına rağmen sağlık üzerine olan etkisi kesin olarak açıklanmamıştır. Bunun nedeni ara öğün tanımının etimolojik bir problem olup tüketildiği toplumlardaki atıştırma alışklanlığı yani 'snacking' ile karıştırılmasıdır. Türkiye'de ara öğün; sağlıklı bir beslenme davranışı olarak algılanırken, atıştırma; enerjisi yüksek besin değeri düşük yani sağlıksız besinleri kapsamaktadır. Bu çalışmanın amacı sağlıklı ara öğün tüketiminin kilo kontrolü üzerine etkisinin belirlenmesidir. Çalışma, İstanbul Florence Nightingale Hastanesi'nin Bbeslenme ve Ddiyet bölümüne başvuran, çalışmaya katılmaya gönüllü, yaş ortalaması 33,9±6,7 (21-53) olan 85 kadın ve 18 erkek toplam 103 birey ile yürütülmüştür. Hamile ve emzikli kadınlar ve diyabet rahatsızlığı olan kişiler çalışmaya dahil edilmemiştir. Uygulanan bilgi formu katılımcıların genel özellikleri ve beslenme alışkanlıklarını içermektedir. Antropometrik ölçümler diyetisyen tarafından Tanita BC 418 vücut kompoziyonu analiz cihazıyla yapılmıştır. Katılımcılar ara öğün tüketen ve tüketmeyenler olarak ikiye ayrılmıştır ve sonrasında birinci ve dördüncü diyetisyen görüşmesindeki vücut kütlesi, beden kitle indeksi, vücut yağ yüzdesi ve yağ kütlesi değişimleri karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda, ara öğün tüketiminin kilo kontrolü üzerine istatistiksel olarak önemli derecede etkisi olduğu gözlemlenmiştir. Ara öğün tüketen ve tüketmeyen iki grupta da kilo, beden kitle indeksi ve yağ kütlesinde düşüş gözlenmiş olmasına rağmen bu düşüşün ara öğün tüketenlerde anlamlı olarak daha yüksek oranda olduğu belirlenmiştir. Bu yüzden ara öğünün kilolu ve obez bireylerin kilo kontrolünde başarılı bir strateji olduğu düşünülmüştür.