Fotobiyomodülasyonun eksozomal mikroRNA'lar üzerindeki etkilerinin in vitro oksidatif stres modelinde araştırılması

Düşük seviyeli lazer tedavisi (LLLT)/fotobiyomodülasyon uygulamasının Alzheimer hastalığı (AH) üzerinde faydalı sonuçları olduğu kanıtlanmıştır. En yaygın nörodejeneratif hastalık ve en yaygın demans tipi olan AH, hücre dışı nöritik plakların ve intranöronal nörofibriler yumakların (NFY'ler) birikmesiyle karakterize edilir. Nöritik plaklar, amiloid-β (Aβ) peptitlerinden oluşur ve NFY'ler, hiperfosforile edilmiş tau proteininden oluşur. AH'deki bu birikimlerin sebeplerinden biri de oksidatif strestir. Oksidatif stres, reaktif oksijen türlerinin (ROT) üretimi ile antioksidanlar arasında oksidanlar lehine oluşan dengesizliğin neden olduğu bir olgudur. Oksidatif stres, mikroRNA'lar (miRNA'lar) olarak bilinen, kodlanmayan RNA'ların ifadesini değiştirerek AH patolojisini tetikleyebilir. Düzenlenmemiş miRNA'lar, AH'nin başlamasında yer alan haberci RNA'ları hedefleyebilir. miRNA'lar, bir tür hücre dışı vezikül olan eksozomlar tarafından taşınabildiğinden, eksozomal miRNA'lar, oksidatif stres ve AH arasındaki bağlantının aracıları olarak kabul edilebilir. Bu çalışma, LLLT'nin, oksidatif stres indüklenmiş SH-SY5Y nöroblastoma hücre hattında ekzozomal miRNA'ların ekspresyonu üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Bulgular, 1J/cm2 ve 3J/cm2 enerji yoğunluklarına sahip 660nm'deki lazerin oksidatif stresle indüklenen hücrelerin hayatta kalması yonunde pozitif bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Ek olarak, AH patolojisinde rolü olan eksozomal miRNA'lar hsa-miR-193b-3p, hsa-miR-193b-5p ve hsa-miR-375-3p'nin oksidatif stres indüksiyonu ve 660nm, 3J/cm2'de lazer uygulaması sonrası eksozomlardaki ekspresyoları önemli ölçüde artmıştır. Sadece hsa-miR-193b-3p'nin ifadesinde 1J/cm2 lazer uyğulaması sonrası önemli bir artış gösterildi.