Gökkuşağı alabalığında (Oncorhynchus mykiss, walbaum 1792) lactobacillus sakei 2-3 ve Candida zeylanoides y12-3 suşlarının probiyotik etkilerinin araştırılması

Bu tez çalışmasının amacı, gökkuşağı alabalıklarında aday probiyotik L. sakei 2-3 ve C. Zeylanoides Y12-3 suşlarının ayrı ayrı ve birlikte kullanımının gelişim, hematolojik parametreler, serum immünolojik parametreleri, serum biyokimyası, histopatoloji, histomorfoloji, bağışıklık ve antioksidan enzim aktiviteleri ile ilgili genlerin ekpresyonu ve L. garvieae'ye karşı hastalık direnci üzerindeki etkilerini araştırmaktı. Bunun için, balıklar 4 farklı yemle (kontrol, L. sakei 2-3, C. zeylanoides Y12-3 ve L. sakei 2-3 + C. zeylanoides Y12-3) 60 gün boyunca beslendi. Besleme denemesi sonucunda, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında probiyotik uygulanan gruplardaki balıklarda büyüme performansında, serum glikoz düzeylerinde, serum lizozim aktivitesinde, bağışıklık ve antioksidan durum ile ilgili genlerin ekpresyonunda artış saptandı. Probiyotik uygulanan gruplarda trigliserit seviyeleri kontrol grubuna göre daha düşük olduğu ve serum ALT seviyelerinin etkilenmediği tespit edildi. Histopatolojik incelemelerde özellikle C. zeylanoides Y12-3 ve L. sakei 2-3 + C. zeylanoides Y12-3 gruplarındaki balıklarda ön bağırsak, ön böbrek ve karaciğerde geri dönüşümlü değişiklikler saptandı ve görülme sıklıkları orta derece bulundu. L. sakei 2-3 grubunda karaciğerde tespit edilen histolojik değişikliklerin görülme sıklığı nadir olarak tespit edildi. Histomorfolojik incelemeler sonucunda, L. sakei 2-3 grubu hariç, probiyotik uygulanan gruplarda balıkların ön bağırsaklarında vilus genişliğinin ve goblet hücresi sayısının arttığı saptandı. Bununla birlikte, L. sakei 2-3 grubundaki balıklarda, C. zeylanoides Y12-3 grubu ile karşılaştırıldığında, respiratory burst aktivitesi, süper oksit anyon üretimi, bağışıklıkla (IgM, IL-B1, lizozim, TNF-α, HSP70) ve antioksidan enzim aktiviteleri (GPX, GST, SOD ) ile ilgili genlerin ekpresyonunu ve L. garvieae ile deneysel enfeksiyon sonrası hayatta kalma oranları istatistiksel olarak önemli ölçüde daha yüksek bulundu.