Üniversite öğrencilerinin kendilerine ve ebeveynlerine yönelik bilişsel kurgularının çocukluk çağı örselenmeleri ve affetme açısından incelenmesi

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin kendilerine ve ebeveynlerine yönelik bilişsel kurgularının çocukluk çağı örselenmeleri ve affetme açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çoklu vaka analizi olarak tasarlanan araştırmada bilişsel kurgular repertuar ağı tekniği ile incelenmiştir. Ayrıca örselenme ve affetme düzeyleri düşük, orta veya yüksek olan dokuz gruptan elde edilen veriler kıyaslanmıştır. Çalışmanın örneklem grubunu Çukurova Üniversite'sinde öğrenim gören 289 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği ve araştırmacı tarafından ön çalışma ile oluşturulan Repertuar Ağı Formu kullanılmıştır. Verilerin analizi ise SPSS 22 ve İdiogrid 2.4 programları ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda ulaşılan bulgulara göre öz-değerler bir grupta orta düzeydeyken sekiz grupta düşük düzeydedir ve ben elementi öz-kimlik grafiğinde tüm gruplarda ikircikli alanda bulunmaktadır. Öz elementler ve sosyal öz elementlerinin kişisel yapılarla ilişkilendirilmelerine göre grupların tamamında katılımcılar hem kendilerini olumsuz algılamakta hem de başkalarının gözünden olumsuz olarak değerlendirmektedir. Bir başka bulguya göre ben, anne ve ideal anne elementleri çoğunlukla birbirlerinden uzak olarak konumlandırılmıştır. Katılımcılar annelerini kendilerine uzak algılamakla birlikte annelerini ideal anne imgelerinden de uzak olarak görmektedir. Ayrıca çocukluk örselenme düzeyi yüksek olan gruplarda katılımcılar annelerini daha çok olumsuz biçimde algılarken çocukluk örselenmeleri düzeyi düşük olan gruplarda bulunan katılımcılar annelerini daha çok olumlu biçimde algılamaktadır. Baba ve ideal baba elementleri ise örselenme düzeyleri yüksek olan gruplarda örselenme düzeyleri düşük olan gruplara göre daha yakın olarak ilişkilendirmiştir. Örselenme düzeyleri daha yüksek olan katılımcılar babalarını kendilerine daha yakın algılamaktadır. Ben, baba ve ideal baba elementleri de tüm gruplarda birbirlerinden uzak konumlandırılmıştır. Tüm gruplardaki katılımcılar, ideal baba imgelerini de kendilerinden ve babalarından uzak görmektedir. Bununla birlikte örselenme yaşantıları düzeyi yüksek ve orta olan gruplardaki katılımcılar örselenme düzeyi düşük olan gruplardaki katılımcılara göre babalarını daha olumsuz biçimde algılamaktadır. Son olarak öz-kimlik grafikleri incelendiğinde ise anne ve babanın algılanma biçimlerini destekleyen bulgular olduğu görülmektedir. Sonuç olarak, öz-değer ve ben elementi ile kişisel yapıların ilişkileri hakkındaki bulgulara göre, örselenme düzeyinin düşük ve affetme becerisinin yüksek olmasının benlik saygısı ile öznel algılara olumlu etkileri görülmemektedir. Buna karşın, düşük benlik saygısı ve olumsuz öznel algılarda örselenme düzeyinin yüksek ve affetme becerisinin düşük olmasının katkısı olabilir. Ayrıca ebeveynlerin bilişsel temsillerinde affetme düzeylerine göre farklılık görülmemektedir fakat örselenme düzeyi yüksek olan katılımcılar örselenme düzeyleri düşük olan katılımcılara göre anne ve babalarını daha olumsuz olarak algılamaktadır. Anahtar kelimeler: Çocukluk çağı örselenmeleri, affetme, bilişsel kurgu, repertuar ağı tekniği