Irak, Dikar ilindeki hemodiyaliz hastalarında hepatit C ve B tanısında moleküler ve serolojik yöntemlerin karşılaştırılması

Viral hepatitler, dünya genelinde önemli bir halk sağlığı sorunu oluşturmaktadır. Hepatit C virüsü (HCV) ve hepatit B virüsü (HBV) enfeksiyonları, dünya genelinde en yaygın bulaşıcı hastalıklar arasında yer almaktadır. Bu durum, özellikle kronik böbrek yetmezliği nedeniyle diyalize giren hastalarda daha belirgin hâle gelmektedir. Bu bireyler, hepatit B ve C virüslerine yakalanma açısından yüksek risk altındadır. Bu çalışma, Irak'ın Zikar vilayetinde bulunan El-Hüseyin Eğitim Hastanesi Merkez Hemodiyaliz Ünitesi'nde diyaliz tedavisi gören 154 hastayı kapsayan tanımlayıcı kesitsel bir araştırmadır. Serum örnekleri, hepatit B virüs yüzey antijeni (HBsAg) ve anti-HCV antikorları açısından özel ELISA kitleri kullanılarak incelenmiştir. Bulgular, HCV ve HBV için PCR ile doğrulanmıştır. HCV genotiplendirmesi için ise genotipe özgü primerler içeren bir HCV genotiplendirme kiti kullanılmıştır. Çalışmaya katılan 154 hastanın 95'i (%61,69) erkek, 59'u (%38,31) kadındır. Yaş grupları <20 (%19,48), 20-29 (%17,53), 30-39 (%22,08), 40-49 (%22,73) ve >50 (%18,18) olarak sınıflandırılmıştır. Anti-HCV pozitifliği 100 hastada (%64,94), anti-HBs pozitifliği ise 54 hastada (%35,06) saptanmıştır. HBV-DNA PCR testi ile 54 hastada pozitiflik tespit edilirken, HCV-RNA PCR testi ile 88 hasta pozitif bulunmuştur. HCV pozitif olan 88 hastada virüsler üç genotipe ayrılmıştır: GT 1a (32 hasta/%36,4; 20 erkek, 12 kadın), GT 1b (32 hasta/%36,4; 19 erkek, 13 kadın) ve GT 4 (24 hasta/%27,3; 15 erkek, 9 kadın). Elde edilen p-değeri 0,084 olup, cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir. ELISA ve PCR test sonuçları arasındaki fark, doğru tanı için her iki yöntemin birlikte kullanılmasının önemini vurgulamaktadır. Anti-HCV ELISA testi ile pozitif bulunan 100 hastadan yalnızca 88'inde HCV-RNA PCR ile aktif enfeksiyon doğrulanmıştır; bu durum, bazı hastaların enfeksiyonu geçirmiş ancak hala antikor taşıyor olabileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle, sadece ELISA testine dayanılarak yapılan değerlendirmeler, hastanın mevcut sağlık durumu hakkında yanıltıcı olabilir. HBV açısından ise ELISA ve PCR sonuçlarının tutarlılığı dikkat çekicidir. Her iki testte de 54 hastada pozitiflik saptanmış, bu da ELISA'nın bu hasta grubunda mevcut enfeksiyonları saptamada güvenilir olduğunu göstermektedir. Ancak, testlerin duyarlılığı ve özgüllüğü farklı hasta gruplarında ve koşullarda değişkenlik gösterebilir. Sonuç olarak, HCV ve HBV enfeksiyonlarının tanısında hem ELISA hem de PCR yöntemlerinin birlikte kullanılması, doğru ve güvenilir tanı açısından kritik öneme sahiptir.