İskemik ve non iskemik kardiyomiyopatili hastalarda diürnal kan basıncı değişimi

AMAÇ: Kalp yetmezliği nöro-endokrin sistem maladaptasyonu ile karakterize kronik bir süreçtir. Bu süreçte sempatik aktivasyonda artma,baroreseptör duyarlılığında azalma ve periferik rezistansta artma izlenmektedir. Bu durumun kan basıncının diürnal ritmini değiştirebileceği düşünülmüştür. İlleri derecede sistolik kalp yetersizliği olan hastalarda kan basıncının sirkadiyen değişiminin kontrollerden farklı olmadığını gösteren çalışmalar olsa da,çalışmalar; çoğunlukla ileri derecede sistolik kalp yetersizliği olan hastalarda nondipper ve reverse dipper durumun ağırlıkta olduğunu göstermektedir.Kalp yetersizliğinin etyolojisinin bu durum üzerindeki etkilerini inceleyen herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Amacımız iskemik ve noniskemik kardiyomiyopatili hastalar arasında kan basıncının sirkadiyen ritmini araştırmaktır.MATERYAL VE METOD: Ejeksiyon fraksiyonu <%40 olan,sol kalbi geniş,sinüs ritminde,ciddi derecede kapak hastalığı olmayan, diyalize girmeyen ve biventriküler pace takılı olmayan, 22 iskemik kardiyomiyopati ve 22 noniskemik kardiyomiyopati ile 22'si kontrol grubundan oluşan toplam 66 hasta çalışmaya alındı. Çalışmaya alınan bütün hastaların hemogram ve rutin biyokimyaları çalışıldıktan sonra BMI ve GFR'leri hesaplandı. Bu hastaların ekokardiyografilerine bakılıp 24 saatlik ambulatuvar kan basıncı cihazi takılarak,hastalar çalışmaya alındı.BULGULAR: İKMP grubunda (21E, 1K), DKMP grubu (14E, 8K) ve Kontrol grubuna(13E, 9K) göre istatistiksel olarak anlamlı sayıda erkek hasta fazlalığı mevcuttu. Ayrıca, İskemik kardiyomiyopati grubunda, noniskemik kardiyomiyopati grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı statin kulanımı fazlalığı mevcuttu. Ejeksiyon fraksiyonları, yaş,DM,HT, GFR, BMI,hemogram, biyokimya parametreleri ve kullandığı ilaçlar bakımından iskemik kardiyomiyopati ve noniskemik kardiyomiyopati hastaları arasında istatistiksel olarak farklılık yoktu. Kontrol grubunda dipper, noniskemik kardiyomiyopati grubunda nondipper, iskemik kardiyomiyopati grubunda ise reverse dipper durum istatistiksel olarak anlamlı derecede fazlaydı. Gruplar arasında P< 0.001 idi.SONUÇ: İleri derecede sistolik kalp yetmezliği olan hastalarda kan basıncı diürnal ritmi değişmektedir. Çalışmamızda; DKMP grubunda %54 oranında non dipper, %27,3 oranında reverse dipper, İKMP grubunda ise %63,6 oranında reverse dipper,%27,3 oranında non dipper durum saptandı. Çalışmamızın verileri göz önünde bulundurulduğunda iskemik kardiyomiyopati grubunda reverse dipper durumun anlamlı oranda fazla olması nedeniyle ilerde olabilecek ölüm ve hastaneye başvurularında ve/veya yatışlarında noniskemik kardiyomiyopati grubuna oranla daha fazla olabileceği düşünülebilir. Her nekadar KKY hastalarında prognozu belirlemede AKBM `nın ve non dipper durumun yeri biliniyor olsa da bu hastalarda ilaç alma saatlerinin belirlenmesinde AKBM ` nın rolü göz önünde bulundurulmalıdır.