Ismetü'l-enbiyâ' fi'l-Kur'âni'l-Kerîm dirâse tahlîliyye li'l-âyâti'l-mûhime mâ yünâfîhi

Bu tez; önsöz, giriş, iki bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Çalışmada ilk bakışta peygamberlerin günah işlediği zannı oluşturan ayetler sunulmuştur. Bazı kişiler bu ayetlere dayanarak peygamberlerin masumiyeti (ismeti) konusunda şüpheler ortaya atıyorlar. Araştırmada peygamberlerin ismeti konusunda ortaya atılan bu şüphelere cevaplar verilmiştir. Giriş kısmında peygamberlik kavramı, onun hükümleri, şartları açıklanmıştır. Ayrıca ismet kavramı, onun hakikati ve bu sıfatın peygamberlerde bulunması gerekli olan zaman izah edilmiştir. Birinci bölümde peygamberlerin inancıyla ilgili olan ve zahirinden peygamberlerin ismet özelliğini zedeleyecek; şirk, inkar, Allah hakkında cahillik gibi bir manasının olduğu zannedilebilecek ayetler sunulmuştur. Sonrasında bu şüphelere cevaplar verilerek onların yanlışlığı ortaya koyulmuştur. İkinci bölümde ise peygamberlerin eylemleriyle ilgili olan ve zahirinden peygamberlerin ismet özelliğini zedeleyecek; adam öldürme ve yalan gibi inançla ilgili olmayan bir günaha girdikleri zannedilebilecek ayetler sunulmuştur. Sonrasında ise cevaplar verilmiştir. Çalışma, elde edilen en önemli sonuçların ve peygamberlerin ismetini araştıranlar için önemli tavsiyelerin zikredilmesiyle bitirilmektedir.