İstanbul'da kesime sevk edilen hayvanlardan ve kesimhane atık sularından izole edilen lısterıa monocytogenes suşlarının karakterizasyonu

Bu çalışmada, İstanbul ilinde bulunan mezbahalarda kesime sevk edilen büyükbaş hayvanların karkas sürüntüleri ve dışkılarında, ayrıca bu mezbahaların atık su tankından alınacak olan atık su örneklerinde L. monocytogenes varlığının ve serotiplerinin belirlenmesi, virülens genlerinin saptanması ve antimikrobiyal direnç profillerinin araştırılması hedeflendi. Bu amaç doğrultusunda, İstanbul'da bulunan mezbahalarda kesime sevk edilen 138 büyükbaş hayvana ait karkas sürüntü ve dışkı örnekleri toplandı. Bununla beraber, kesim sonrası atık su arıtma ünitelerinden (biyolojik ve kimyasal arıtma öncesinde) 138 ayrı kesimhane atık su numunesi toplandı. Laboratuvara getirilen örnekler ön zenginleştirme amacıyla Listeria Half Fraser Broth Base ISO besiyerlerine ekim yapıldı, 30℃'de 24 saat inkübasyona bırakıldı. İnkübasyon süresi sonunda zenginleştirme amacıyla kültürlerden Listeria Fraser Broth Base ISO besiyerlerine ekim yapıldı, aerob koşullarda 37ºC' de 24 saat inkübasyona bırakıldı. Zenginleştirme aşaması sonrasında Listeria spp. için ayırıcı besiyeri olan ALOA besiyerlerine kültürlerden ekim yapıldı, aerob koşullarda 37℃'de 48 saat inkübasyona bırakıldı. Katalaz ve CAMP testleri pozitif, oksidaz testi negatif olarak saptanan izolatlar Listeria spp. şüpheli olarak kabul edildi ve identifikasyon amacıyla BD Phoenix otomatize biyokimyasal identifikasyon sistemi kullanıldı. L. monocytogenes olarak identifiye edilen izolatların konfirmasyonu, serotiplendirilmesi, virülens genlerinin saptanması PCR ile gerçekleştirildi. Ayrıca izolatların antimikrobiyal duyarlılık profilleri ve antimikrobiyal direnç genlerinin varlığı saptandı. Yapılan bakteriyolojik kültür sonucunda tüm örneklerden 12 izolat L. monocytogenes olarak identifiye edildi ve sonrasında PCR yöntemi kullanılarak konfirme edildi. Karkas sürüntülerinden alınan örneklerin 5'inde, dışkı örneklerinin sadece birinde ve atık su örneklerinin 6'sında L. monocytogenes izole edildi. Karkas sürüntülerinden alınan örneklerin 5'inde 1/2a, 1/2c, 3a, 3c, dışkı örneğinden elde edilen sadece bir izolatta ayrıca atık su örneklerinin 6'sından izole edilen L. monocytogenes izolatlarında 1/2b, 3b, 4b, 4d, 4e serotipleri saptandı. Tüm izolatlarda inlA, İnlC, İnlJ , actA, prfA, hylA virülens genleri saptandı. Aminoglikozit grubu antimikrobiyallere direnç 11 izolatta (%91,67) belirlendi. Sulbaktam direnci 6 izolatta (%50), linkozamid direnci 5 izolatta (%41,6) belirlendi. β-laktam ve makrolid grubuna ait antimikrobiyallere direnç 4'er izolatta (%33,3) saptandı. Florokinolon direnci ise tek bir izolatta (%8,33) görüldü. Hiçbir izolatta tetrasiklin ve kanamisin direnci gözlenmedi. İzolatların 6'sı (%50) çoklu dirençli olarak kabul edildi. Karkas sürüntülerinden alınan örneklerin hepsinde tet(M) geni, dışkı örneğinden ve atık su örneklerinin hepsinden izole edilen L. monocytogenes izolatlarının tümünde erm(B) geni saptandı. Sonuç olarak kesime sevk edilen büyükbaş hayvanların karkaslarında ve dışkılarında ve kesim sonrası atık su arıtma ünitelerinden L. monocytogenes varlığının saptanması, halk sağlığı açısından başlı başına bir tehlike olarak düşünüldü. Bununla beraber, gün geçtikçe büyüyen bir sorun olarak karşımıza çıkan antimikrobiyal direnç profillerinin bu çalışmada saptanmış olması konu hakkında daha geniş ve kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu düşündürdü.