Historical long - distance water conveyance systems to İzmir

Binlerce yıllık geçmişe sahip İzmir kentinin su ihtiyacını karşılamak üzere inşa edilmiş, uzun mesafeden su getirme sistemleri konusunda kapsamlı ilk araştırma 19. yüzyıl sonlarında Alman Arkeoloji Enstitüsünün çalışmaları çerçevesinde Georg Weber tarafından yapılmış, bulguları 1899 'da Enstitünün yıllığında yayınlanmıştır. Arada geçen sürede, konunun ayrıntılarına daha fazla inecek, çağdaş haritalar üzerinde bu suyollarının geçgisini tam olarak belirleyecek çalışmalar yapılmamiş olduğu gibi, kentin kullanım alanının sürekli büyümesi yüz yıl kadar önce belirlenmiş kalıntıların pek çoğunun bugün artık yerinde bulunmamasına yol açmıştır. Bu çalışmada, Weber' in raporundaki bilgiler ve çizimler dikkate alınarak, hala yerinde bulunabilecek kalıntı ve izler arazide araştırılarak, çağdaş haritalardan da yararlanarak, antik izmir'e (Smyrna) uzun mesafeden su getirmiş olan tarihi su yollarının geçgilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu suyollarının başlıcalan şunlardır: a) izmir'in doğusundan, Nif dağının güney yamaçlarındaki Karapınann sularını Kadifekale'ye ileten, Melez çayını 3.3 km uzunluktaki taşborulu ters sifonla geçen, toplam 30 km uzunluğa ve 10 l/s mertebesinde iletim debisine sahip antik "Karapınar suyolu"; b) izmir'in güneyinden, Akpınar sularını Bayramyeri yakınındaki Zeus Akraios tapınağına kadar ileten, toplam 29 km uzunluğa ve 62 l/s iletim kapasitesine sahip antik "Akpınar suyolu"; c) İzmir'in güneydoğusundan, Buca'nın doğusundaki Kanlıgöl-Kaynaklar yöresi sularını Melez vadisine, Kadifekale'nin doğu eteklerinden dolaşarak ileten antik ve daha sonraki dönemlerde de kısmen yararlanılmış olan "Buca suyolları"; d) İzmir'in güneyinden, Kozağaç yöresi pınar sularını ileten "Osmanağa suyolu"; e) İzmir'in güneydoğusundan, Şirinyer yakınında kaynayan pınar sularını ileten Osmanlı dönemi "Vezir suyolu"; f) İzmir'in doğusundan, Tepecik' in kuzey yamaçlarından kaynayan sulan ileten "Kapancıoğlu suyolu".