The trauma of witnessing death in Jonathan Safran Foer's Extremely Loud and Incredibly Close and Sinan Antoon's The Corpse Washer

Travma anlatılarında geçmişte yaşanan olay, hayatta kalanın tanıklığında her zaman mevcuttur ve bu durum anlatıcının farkında olmadan anlatısına yansır. Bu yüzden, travma anlatıları travmanın sebebine yönelik bir analizi gerektirir. Tarihsel olayların sebep olduğu ölümlere tanıklık eden anlatıcılar, en iyi şekilde edebi travma kuramı ile açıklanabilir. Bu tez çalışması, Jonathan Safran Foer'ın Extremely Loud and Incredibly Close (2005) ve Sinan Antoon'un The Corpse Washer (2013) romanlarında, ölüme tanıklık eden anlatıcıları edebi travma kuramı ile analiz etmektedir. Foer'ın travma anlatısında 1945 Dresden Bombardımanı ve 11 Eylül 2001 saldırıları, olaylara tanıklık eden anlatıcılar aracılığıyla temsil edilmektedir. Antoon'un anlatısında ise, romanda geçen tarihsel olayların şiddeti ölüm analojisi ile verilmektedir ve anlatıcı karakter bir ölü yıkayıcısıdır. Farklı tarihsel olayların sebep olduğu, ölümle karşılaşmanın travması her iki anlatıda da anlatıcılar için ortak bir deneyimdir. Her iki romanda da anlatıcılar, ölüme tanıklık etmenin travmasını fark etmeden bir anlatı geliştirirler çünkü ölümle karşılaşmak onları sessizleştirir. Anahtar Kelimeler: Ölüm, Travma, Tanıklık Etmek, Birinci Şahıs Anlatıcı, Tarihsel Şiddet