State actors and the effects of international crisis on asylum policy in Canada and Turkey

Son 25 yılda ilgili literatürün bulgularına göre gelişmiş ülkelerin iltica politikaları gittikçe daha kısıtlayıcı ve seçici bir hal almıştır. Güvenlik alanındaki çalışmalarla da ilintili olarak 'mülteci' ve 'sığınmacı' tanımlarındaki değişimlerle ilgili akademik tartışmalar sürmekte de olsa genelde Cenevre Sözleşmesi tanımı ve but anıma göre çatışmadan kaçmak amacıyla başka bir ülkeye sığınan kimselerin mülteci tanımı altında değerlendirilmeleri söz konusudur. Bu araştırma iltica politikalarını etkileyen altı ana unsuru dört tarihsel vaka için incelemektedir. Bu vaka analizi Kanada ve Türkiye için 1988-1992 ile 2001-2005 yılları arasında yaşanan ve çatışma sonunda ülkelerinden ayrılarak Türkiye'ye ya da Kanada'ya sığınan ya da iltica talebinde bulunan kişiler için uygulanan iltica politikalarını incelemektedir. Çalışma yeni bir metod olan ADVIAN kategorilendirmesi kullanarak unsurlar arasında lineer olmayan ilişkilerden yola çıkmak suretiyle aktif, pasif ve elzem unsurları ve bu unsurların bir sistem olarak nasıl etkileştiklerini incelemeyi mümkün kılar. Çalışma incelenen dönemlere ilişkin raporlar ve yayınların incelenmesinin yanısıra her iki ülkede elit mülakatlarıyla araştırılmıştır. Farklı unsurların aralarındaki etkileşimin incelenmesi suretiyle bu araştırma, iltica politikalarının karşılaştırmalı olarak incelenebilmesi ve farklı vakalarda ortak etkileşim örüntülerinin oluşması konusunda araştırmalar yapılabilmesine katkıda bulunmaktadır.