Kanun-ı Esasi'de yürütme erki

Osmanlılar, bir uç beylikten beyliğe, beylikten devlete ve imparatorluğa giden süreçte farklı siyasi kurumlara hayat vermişlerdir. Osmanlı Devleti'nde on yedinci yüzyılda idari, askerî ve iktisadi açıdan sorunlar yaşanması üzerine çeşitli reform hareketleri ortaya çıkmıştır. Bu reform hareketleri neticesinde Sened-i İttifak, Tanzimat dönemi anayasal belgeleri ve Kanun-ı Esasi ilan edilmiştir. Bu tez çalışmasında birinci bölümde siyasal iktidarın sınırlandırılması fikrinin ortaya çıkışı ve erkler ayrılığı ilkesi incelenmiştir. İkinci bölümde Osmanlı Devleti'nin klasik döneminde yürütme erki anlayışı ve bu anlayışa etki eden hakan ve hilafet kurumları incelenmiştir. Üçüncü bölümde Kanun-ı Esasi'de yürütme erkinin organları ve fonksiyonları incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise 1909 Kanun-ı Esasi değişiklikleri neticesinde yürütme erki açısından ortaya çıkan değişiklikler incelenmiştir. Bu çalışmada anayasal belgeler ve anayasanın ilanına etki eden tarihsel olaylar ve hukuki metinler, öğreti ve siyasal tartışmalar incelenerek ortaya konulmuştur.