Karaciğerde iskemi reperfüzyon oluşturulan ratlarda platelet zengin plazma (PRP)ve sevofluran anestezisinin etkileri

Bu çalışmanın ana amacı, karaciğer iskemi reperfüzyon hasarı üzerinde PRP uygulamasının ve sevofluran anestezisinin etkilerinin histopatolojik ve biyokimyasal parametreler ile araştırılmasıdır. Çalışmada 36 adet Long Evans türü rat kullanıldı ve 6 gruba ayrıldı. İlk grup (grup D) donör grubu olup, PRP oluşturmak amacı ile abdominal aortadan kan alındı ve sakrifiye edildi. Kontrol grubuna (grup K) abdominal laparotomi uygulandı ve işlemden 2 saat sonra karaciğer dokusu alındı ve ratlar sakrifiye edildi. Grup İR, Grup İR-Sevofluran, Grup-PRP, Grup İR-PRP-Sevofluran gurplarında, abdominal laparotomi sonrası porta hepatis eksplore edildi ve klemplendi; 2 saat iskemi ardından 2 saat reperfüzyon uygulandı. Grup İR-PRP ve Grup İR-PRP-Sevofluran grubuna iskemi uygulanmadan 30 dakika önce intraperitoneal PRP uygulandı; Grup İR-S ve Grup İR-PRP-S gruplarına iskemi ve reperfüzyon süresince sevofluran %2,3 Sevofluran anestezisi uygulandı. Karaciğer doku örnekleri ışık mikroskobunda Hematoksilen-Eosin (H&E) ile boyanarak incelendi; biyokimyasal inceleme için doku örneklerinde MDA, Katalaz, Glutatyon-s-transferaz ve Paraoksonaz değerleri ölçüldü. Histopatolojik incelemede, karaciğer parenkiminde hidropik dejenerasyon, sinüzoidal dilatasyon, parenkimde mononükleer hücre infiltrasyonu ve nekroza giden hücre sayısı İR-PRP ve İR-PRP-S gruplarında İR grubunda İR grubuna göre anlamlı olarak düşük saptandı. Piknotik çekirdek değerlendirmesinde ise gruplar arası anlamlı fark saptanmadı. Doku örneklerinde ölçülen, MDA düzeyi ve katalaz enzim aktivitesi, İR-PRP ve İR-PRP-S gruplarında İR grubuna göre anlamlı olarak daha düşük; PON enzim aktivitesi anlamlı olarak daha yüksek bulundu. GST aktivitesinde ise gruplar arası anlamlı fark bulunmadı. İRsevofluran grubunda ise bulgularda, İR grubuna göre anlamlı fark bulunmadı. Bu bulgular ile PRP uygulamasının, karaciğerde deneysel olarak oluşturulan İR hasarının engellenmesinde etkili olabileceği sonucuna varıldı. Klinik uygulamalara bu PRP kullanımının aktarılması amacı ile daha fazla randomize, kontrollü deney ve klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.