Katı ortam kültürü ile yapılan incir fidanı yetiştiriciliğinde farklı besin eriyiği formülasyonlarının fidan kalitesi üzerine etkisi

ÖZET Topraksız tarım yöntemlerinden katı ortam kültürün de incir fidanı yetiştiriciliği yapılarak, uygun besin formülasyonlanrun belirlenmesine yönelik olarak planlanan bu çalışma ile incir fidanları örtüaltmda ve açıkta yetiştirilerek, farklı besin formülasyonlannm, incir fidanlanmn randımanı, gelişme performansı, ve kalitesi üzerine etkileri araştınlmıştır Fidanlar hem örtüaltı hemde açıkta 5 farklı besin formülasyonu ile beslenmişlerdir. Bunun yam sıra besin formülasyonlannm etkisini karşılaştırmak amacıyla kontrol uygulamasına yer verilmiştir. Saksı kültürü ile perlitin agregat olarak kullanıldığı çalışmada, vejetasyon dönemi sonunda fidanlar sökülerek, adventif sürgün uzunluğu, adventif sürgün çapı, boğum sayısı, boğum arası uzunluk, kök uzunluğu, kök sayısı, kök ve gövde yaş ağırlıkları ile kök ve gövde kuru ağırlıkları değerleri belirlenmiştir. Ayrıca fidanlarda biyokimyasal analizler yapılarak, toplam şeker, toplam nişasta ve toplam karbonhidrat değerleri saptanmıştır. Denemede ele alman tüm veriler dikkate alınarak sonuçlar değerlendirildiğinde aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır:. Vegetatif gelişim ile ilgili kriterler dikkate alındığında, örtüaltı ortamında yetiştiriciliği yapılan fidanların genellikle II nolu besin formülasyonu, açıkta yetiştiriciliği yapılan fidanların ise genellikle I nolu besin formülasyonu ile beslenmesi sonucu elde edildiği saptanmıştır.. I nolu besin formülasyonu; 210 ppm N, 31 ppm P, 234 ppm K, 48 ppm Mg, 160 ppm Ca, 64 ppm S, 2,5 ppm Fe, 0,5 ppm Mn, 0,5 ppm B, 0,02 ppm Cu, 0,05 ppm Zn ve 0,01 ppm Mo'den oluşmaktadır.. II nolu besin formülasyonu ise; 168 ppm N, 41 ppm P, 156 ppm K, 36 ppm Mg, 160 ppm Ca, 48 ppm S, 2,8 ppm Fe, 0,55 ppm Mn, 0,54 ppm B, 0,064 ppm Cu, 0,065 ppm Zn ve 0,048 ppm Mo'den oluşmaktadır.. Biyokimyasal analizler genel olarak değerlendirildiğinde ise ortaya çıkan en önemli nokta, örtüaltmda yetiştirilen fidanların toplam karbonhidrat birikimlerinin açıkta yetiştirilenlere göre daha fazla olmasıdır.64 Açıkta yetiştirilen bitkilerde ise ilgi çekici bir durum ortaya çıkmış, kök örneklerinde en fazla toplam karbonhidrat birikimi besin maddesi verilmeyen VI nolu uygulamadan elde edilmiştir. Denemede incir fidanlarmda vejetasyon dönemi süresince 23 hafta boyunca periyodik olarak adventif sürgün uzunlukları kaydedilmiştir. Buna göre, hem örtüaltmda hem de açıkta tüm besin formulasyonlan için sürgün uzunluklarının artış eğilimine geçmesi çelik dikimini takip eden 9.haftadan itibaren meydana gelmiş, en hızlı olarak gelişimin hızlandığı dönem ise 13. hafta olmuştur 23 hafta boyunca periyodik olarak yaprak sayılarının dikkate alındığı fidanlarda ise, her iki ortamda ve tüm besin formulasyonlarmm kullanıldığı fidanlarda, 7. haftadan itibaren artış eğilimine girmiştir. 18.haftada ise bir pik değere ulaşmıştır. Yaprak sayılan değerlendirildiğinde, en fazla artışı örtüaltmda yine II nolu besin formulasyonu ile, açıkta ise I nolu besin formulasyonu ile beslenen fidanlarda görülmüştür.