Kaynak tüketim muhasebesinin zaman etkenli faaliyet tabanlı maliyetleme ile karşılaştırılması: Mobilya üretim işletmesinde bir uygulama

Kazanç elde etmek amacıyla yapılan her türlü alım satım olarak tanımlanan ticaret kavramı yüzyıllardır süregelen bir geçim kaynağıdır. Çeşitli endüstriyel yapıyı içerisinde barındıran bu kavram rekabet ortamında nasıl değerlendirilebilir. Bu düşünce doğrultusunda kaynak tüketim muhasebesi hızla yaygınlaşmaya başlamıştır. Yetkililerin daha doğru, güvenilir ve tutarlı bilgiler almasını sağlamak amacıyla kaynak tüketim muhasebesi ile birlikte faaliyetlerde gerçekleşen bütün olaylar için ayrı maliyet faktörleri kullanılmıştır. Geleneksel maliyet sistemi ve faaliyet tabanlı maliyetleme yöntemleri kullanılırken etkisiz kapasite doğrudan mamul maliyetine aktarılmaktaydı. Kaynak tüketim muhasebesi kullanılan kapasiteyi muhasebeleştirerek bu metodun yeterliliğini arttırmıştır. Bu yönüyle kaynak tüketim muhasebesi yetkililerin kendine rehber edinebileceği bir metot olmuştur. Kaynak tüketim muhasebe ile kaynak havuzları ve faaliyet havuzları arasında entegre kurulur. Bunun sonucunda kaynak havuzları ile maliyet havuzları arasında kurulan bağlantılar ile ilgili bilgilerin sağlanması yönetimin katma değer yaratmayan faaliyetini yok eder üretilen mamul maliyetinde düşüşe neden olur. Kaynak tüketim muhasebesinin ortaya çıkmasına neden olan bir diğer muhasebe metodu da zaman etkenli faaliyet tabanlı maliyetlemedir. Zaman etkenli faaliyet tabanlı maliyetlemede maliyet faktörü süre kullanılarak, şirketler için zamanın kazanç olduğu vurgulanmıştır. Fakat faaliyetlerde gerçekleşen bütün olaylar süre ile uyuşmamaktadır. Bu nedenle kaynak tüketim muhasebesinde maliyet objesi süre olarak ve tercih edilmemiştir. Kaynak tüketim muhasebesinde faaliyet grupları için farklı maliyet objeleri tercih edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Geleneksel Maliyet Muhasebesi, Faaliyet Tabanlı Maliyetleme, Zaman Etkenli Faaliyet Tabanlı Maliyetleme, Kaynak Tüketim Muhasebesi