Kaynaştırma eğitimi yapılan sınıflarda normal gelişim gösteren çocuğu bulunan ailelerin kaygı düzeyi

Bu çalışmanın amacı, kaynaştırma eğitimi yapılan sınıflarda normal gelişim gösteren çocuğu bulunan ailelerin kaygı düzeylerini incelemektir. Araştırma tarama modelindedir. Çalışmanın evreni 2014–2015 eğitim öğretim yılında İzmir merkezinde bulunan (birinci sınıftan dördüncü sınıfa kadar olan dönemlerde tüm sınıflarda en az bir kaynaştırma öğrencisinin bulunduğu) 30 ilkokulda öğrenime devam eden normal gelişim gösteren öğrencilerin ailelerinden oluşmaktadır. Araştırma 1063 veri ile değerlendirilmiştir. Bu çalışmada ailelerin kaygı düzeylerini ölçmek amacıyla 'Spielberger Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri' ve ailelerle ilgili araştırma değişkenleri hakkında bilgi toplamak amacıyla 'Ailelere İlişkin Demografik Bilgi Formu' kullanılmıştır. Veriler, istatistik program kullanılarak bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda normal gelişim gösteren çocuğa sahip ailelerin eğitim durumuna, çocuk sayısına ve daha önce kaynaştırma öğrencisiyle karşılaşıp karşılaşmama durumuna göre sürekli kaygı düzeylerinde anlamlı fark saptanmıştır. Cinsiyete, yaşa, kaynaştırma eğitimine yönelik tutumlara, kaynaştırma öncesi bilgilendirme programına katılıp katılmama durumlarına göre ise ailelerin kaygı düzeylerinde herhangi bir farklılık bulunmamıştır. Ailelerin kaygı düzeylerinin azalmasına yardımcı olmak için ailelere kaynaştırma öğrencileri ve programları hakkında bilgi verilmesi önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: Kaynaştırma Eğitimi, Engellilik, Normal Gelişim Gösteren Çocuk Annelerinin Kaygı Düzeyi