Kedi ve köpeklerde distal ekstremite lezyonlarının tanı ve tedavi seçeneklerinin değerlendirilmesi

Kedi ve köpeklerde distal ekstremitelerin travmatik yaralanmaları tendoları, ligamentleri, kemikleri ve eklem yapılarını etkiler. Distal ekstremitelerdeki bu çoklu yaralanmalar ile çok fazla karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada distal ekstremite lezyonu tespit edilen 308 hasta muayene edildi. Karpal ve tarsal eklem lezyonu olan hastaların %36 (49 olgu)' sında MRG ve BT kullanılarak lezyonların tümü sınıflandırıldı. Özellikle karpal ve tarsal eklemlerinin lezyonlarınn tanısında MRG ve BT' in kullanımının hastalardaki en ideal tekniğin seçimini sağladığı, operasyon süresini kısalttığı ve başarı oranının arttığını tespit ettik. Kırık ve eklemlerdeki luksasyonlarda Im pin uygulaması, Lineer tip II eksternal fiksatör, vida ve plaka uygulamaları kullanıldı. Tüm hastalarda operasyondan sonraki 0. Gün 15. 30, 60 ve 90. günlerde klinik ve radyografik muayeneleri yapıldı. Aşil tendo yaralanmalarında primer tendo tamirinde %55 oranında 3- loop pulley dikişi kullanıldı. tedo tamiri yapılmadan eklem stabilizasyonu yaptığımız olgularda da fonksiyonel başarılı sonuçlar sağlandı. Kırık olgularında ortalama 9 haftada mineralize kallus tespit edildi. Eksternal fiksasyon olgularımızda ortalama 8 hafta sonra materyal çıkarıldı. Karpal ve tarsal eklem lezyonlarında Im pin, eksternal fiksasyon ve plaka kullanarak eklemin stabilizasyonu gerçekleştirildi. Stabilizasyondaki sonuçlarımızda artrodeze göre hastaların iyileşme süreçlerinde önemli bir fark görülmedi. Eklem stabilizasyonu komplikasyon yönünden yapılan karşılaştırmada uyguladığımız stabilizasyon uygulamalarının komplikasyon oranı artrodeze göre daha düşüktü