Kendiliğinden sıkışan betondaki donatı aderansının deneysel ve sayısal olarak incelenmesi

Çalısmanın asıl amacı, bindirmeli ekli donatıya sahip normal ve kendiliginden yerlesen betondan (KYB) üretilmis tam ölçekli betonarme kirislerdeki donatı aderansının deneysel ve nümerik olarak incelenmesidir. Bu çalısmada, normal ve KYB' dan üretilmis ve 200*300*2000 mm boyutundaki 12 adet kiris numunesi dört noktalı egilmeye maruz bırakılarak test edilmistir. Deney sonuçlarıyla karsılastırmak amacıyla aderans hesabı için kirisler nümerik olarak da sonlu eleman programı ANSYS yardımıyla da çözülmüstür. Her bir kiris, açıklık ortasında bindirmeli ekli iki çekme donatısı yerlestirilerek ve kayma donatılı olarak tasarlanmıstır. Ekleme uzunlugu, donatı akma noktasına ulasmadan önce, ekleme bölgesindeki beton örtünün yarılması ile aderans göçmesi olabilecek sekilde seçilmistir. Deneyler esnasında, kiris boyutları ve su/(çimento ve çimento+silis dumanı) sabit tutulurken degisken parametre olarak donatı çapı (F16 ve F20) alınmıstır. Sonuç olarak, hem deneysel bulgulardan hem de nümerik çözümden, her iki beton tipi için de donatı çapı arttıkça, aderans dayanımının azaldıgı tespit edilirken, bu durumun nümerik çözümde daha belirgin oldugu görülmüstür. Nümerik ve deneysel olarak ölçülen aderans gerilmeleri, Orangun ve dig.(1977) ve Esfahani ve Rangan (1998) tarafından bulunan bagıntılarla karsılastırıldıgında her iki denklemin de nümerik çözümlerden elde edilen degerleri deneysel olarak elde edilenlerden daha iyi tahmin ettigi tespit edilmistir. Anahtar Kelimeler: Sonlu eleman metodu (ANSYS), donatı-beton aderansı, kendiliginden yerlesen beton, tam ölçekli kiris, basit egilme, bindirmeli ekleme.