Kendine zarar verme davranışının, çocukluk çağı travmaları, duygu düzenleme ve bilişsel esneklik düzeylerine göre farklılaşmasının incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ergenlerin çocukluk çağı travmaları, duygusal düzenleme ve bilişsel esneklik düzeylerinin kendine zarar verme davranışı üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmada, bu üç değişkenin kendine zarar verme davranışına göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırma kapsamında farklı demografik özelliklere sahip bireylerden oluşan bir örneklem grubuna araştırmacı tarafından oluşturulan Demografik Bilgi Formu, Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Ergenler İçin Duygu Düzenleme Ölçeği ve Bilişsel Esneklik Envanteri uygulanmıştır. Elde edilen veriler, parametrik olmayan istatistiksel analiz yöntemleriyle değerlendirilmiş; değişkenler arasındaki farklılıkların belirlenmesinde Kruskal-Wallis ve Mann- Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular, çocukluk çağı travmaları yüksek, duygu düzenleme ve bilişsel esneklik düzeyleri düşük olan ergenlerin kendine zarar verme davranışını ölçen envanterin birçok alt boyutunda puanlarının daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma bulguları, kendine zarar verme davranışına kaynaklık eden psikolojik süreçleri anlamada önemli ipuçları sunmakta ve alana yönelik önleyici çalışmalara katkı sağlamaktadır.