Kent planlamada sosyal donatı alanı kavramı ve kütüphanelerin tasarım ilkeleri

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye' de kentleşme pratiğinin, sosyal donatı alanlarında yetersizliğini incelemek ve buradan yola çıkarak eğitim ve öğretimde kütüphanenin yerini belirterek; gerekli yasal düzenlemeleri ve standartlaşmayı irdelemektedir. Çağdaş dünyanın etkilerinin bir sonucu olarak topluluk kavramındaki değişimleri ve farklı ülkelerdeki gelişim süreçleri değerlendirilerek bu tür birimlerin Türk insanının sosyal yaşamına ve alışkanlıklarına ve Türk kentlerinin fiziksel yapısına uygun sosyal donatıların, dolayısıyla "Halk Kütüphanelerinin" oluşturulmasına ilişkin tasarım kriterleri geliştirilmeye çalışılmıştır. Kent yaşamında, insanların ihtiyaçlarına cevap veren, gerekli yaşam ortamını sağlayan; eğitim, sağlık, kültürel aktivite, yeşil alanlar gibi; sosyal donatı alanlarının bir birimi olan kütüphaneler önemli fonksiyonlar üstlenmişlerdir. Bir toplumun her yönden kalkınmış olması, o toplumun sorumluluğunu üzerine alacak genç kuşakların çok iyi bir şekilde yetişmiş olmasıyla mümkün olabileceği için bu tür kültür birimlerine olan ihtiyaç da ortaya çıkmaktadır. Son yüzyılda, bu kültür birimlerinden biri olan kütüphanelerin en önemli fonksiyonlarından biri de okul sonrası eğitim ve öğretim için yetişkinlere yardımcı olmaktadır. Kütüphanelerin bu fonksiyonunu "Halk Kütüphaneleri" gerçekleştirmektedir. Hatta "halk üniversitesi" benzetmesi yapılabilmektedir. İçinde bulundukları yöre ile ilgili ayrıntılı bilgili toplayarak, o yerin "belleği" olmaktadırlar.Bu derecede öneme sahip olan birimlerin kuruluş amaçları, tasarım kriterleri çalışma kapsamında incelenerek bir takım sonuçlara ulaşılmaya çalışılmaktadır. Araştırmada kullanılan yöntemin, literatür ve internet araştırmalarından ve geçmiş deneyimlere temellendirilmiş yorumlamalardan oluştuğu söylenebilmektedir.