Keratokonus hastalarında posterior pole analizi

ÖZET Amaç: Keratokonus (KK) hastalarında Posterior Pole Asimetri Analizi (PPAA) kullanılarak arka kutup kalınlık dağılım paterninin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 90 KK hastası ve 30 sağlıklı birey dahil edilmiştir. Katılımcıların yaş aralığı 10-40 yaş arasındadır. Çalışmaya glokom ve diğer oküler hastalığı olanlar dahil edilmemiştir. Ayrıca, kontrol grubunda aksiyel uzunluğu 24 mm'nin üzerinde olan bireyler dışlanmıştır. PPAA Heidelberg Optik Coherence Tomografi (OCT) ile yapılmış, korneal parametreler Oculus Pentacam ile ölçülmüş, Aksiyal Uzunluk (AL) Nidek AL-Scan Optical Bometri ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizler SPSS yazılımı kullanılarak, Mann-Whitney U testi, Spearman's Rank korelasyon testi ve ICC analizi ile yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 90 KK hastasının yaş ortalaması 22.99 ± 6.87 yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması ise 24,23 ± 4,74 yıl olarak belirlenmiştir (p=0,203). Cinsiyet dağılımında, hasta grubundaki erkeklerin oranı %70,5 (n = 43), kadınların oranı ise %79,7 (n = 47) iken, kontrol grubundaki erkeklerin oranı %29,5 (n = 18), kadınların oranı ise %20,3 (n = 12) olarak belirlenmiştir. Pearson Ki-kare testi ile yapılan analiz sonucunda gruplar arasında cinsiyet açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır. KK hastalarında, kontrol grubuna kıyasla Keratometri (Kmaks), Posterior Radius Curvatüre (PRC), En İnce Kornea Kalnınlığı (Thinnest Pach) ve En İyi Düzeltilmiş Görme Keskinliği (BCVA) parametrelerinde anlamlı farklar gözlenmiştir (p<0.001). Kmaks değeri KK grubunda 53,9 ± 6,09 D iken, kontrol grubunda 44,03 ± 1,15 D olarak ölçülmüştür (p<0.001). En ince kornea kalınlığı (Thinnest Pach) KK grubunda 446,36 ± 57,97 µm, kontrol grubunda ise 540,37 ± 22.06 µm olarak bulunmuş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı olmuştur (p<0.001). Posterior pole asimetrisi açısından, Zone 1 ve Zone 2 parametrelerinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (Zone 1: p=0.561, Zone 2: p=0.371). Bu bulgular, posterior pole parametrelerinin KK hastalarındaki değişikliklerle ilişkisinin az olduğunu göstermektedir. AL ölçümlerinde KK grubunda ortalama 23.54 ± 0.93 mm, kontrol grubunda ise 23.21 ± 0.39 mm ölçülmüştür (p=0.077). Bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. 12 Spearman korelasyon testi ile yapılan analizde, KK parametreleri (Kmaks, ARC, PRC, Thinnest Pach) ile posterior pole parametreleri (Zone 1, Zone 2) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır. Kmaks ile Zone 2 arasında en yüksek korelasyon (r=0.104, p=0.327) gözlemlenmiştir, ancak bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı değildir. Diğer parametreler arasında ise korelasyon katsayıları oldukça düşük ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. ICC analizlerine göre Kmaks, PRC ve Thinnest Pach ölçümleri arasında yüksek güvenilirlik tespit edilmiştir. Kmaks için ICC değeri 0.772 (p<0.001) olarak bulunmuştur. AL ölçümleri ise en yüksek güvenilirlik değerine sahip olup ICC değeri 0.98 (p<0.001) olarak hesaplanmıştır. Sonuç: KK hastalarında posterior pole asimetri analizi ölçümleri retina ve kornea etkileşimini anlamada önemli veriler sağlayabilir. KK hastaları ve sağlıklı kontrol grubu bireyler arasındaki posterior kutup kalınlık dağılım paterni analiz edildi. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı. Ayrıca KK parametreleri ile posterior pole asimetri analizi ile bakılan posterior kutup kalınlık dağılım paterni arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Bu durum KK'nin ön segment parametrelerinin arka segment üzerindeki etkilerinin doğrudan bir korelasyon oluşturmadığını düşündürmektedir. Gelecekte yapılacak daha büyük ve uzun süreli çalışmalarda, KK'nin posterior segment üzerindeki etkileri daha iyi anlaşılabilir ve tedavi stratejileri geliştirilebilir. Anahtar Kelimeler: Keratokonus, posterior pole asimetrisi, OCT, korneal topografi, retina kalınlık analizi.