Kişi-örgüt uyumu, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: Kişilerarası çatışmanın düzenleyici etkisi

Bu araştırma kişi-örgüt uyumu ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide örgütsel bağlılığın aracı ve kişiler arası çatışmanın düzenleyici etkilerini incelemek için tasarlanmıştır. Araştırma örneklemi Ankara'daki Ar-Ge şirketleri çalışanlarından seçilmiş ve 446 kişiden internet aracılığıyla yapılan anket ile veri toplanmıştır. Örneklemin Ar-Ge şirketleri seçilme sebebi, Ar-Ge gruplarının ortak çalışmayı kolaylaştırmayan kaynak bağımlılığı, asimetrik beklentiler ve rol tanımlarındaki belirsizlikler gibi bazı kültürel özellikler taşımasıdır. Ek olarak yenilikçi çözümler sadece bir kişiye bağlı olarak erişilemediği için çok fazla etkileşim gerektirir. Bu tip durumlar ve etkileşimler çok şiddetli çatışmalar doğurabilmektedir. Araştırma sonunda kişi-örgüt uyumunun işten ayrılma niyetine etkisinde, örgütsel bağlılık tam aracılık etkisi göstermektedir. Fakat kişiler arası çatışmanın bu etkileşimde düzenleyici rolü bulunmamıştır. Tüm bulgular, sonuç ve tartışma kısmında ele alınarak değerlendirilmiş ve tartışılmıştır.