Klasik türk şiirinde papağan

Papağan, klasik Türk şiirinin önemli benzetmelerinden biridir. Eski Türk edebiyatındaki birçok şair, papağanı ve papağanın ilgili olduğu unsurları şiirlerinde kullanmışlardır. Çalışmamızda 14. yüzyıl ile 19. yüzyıl arasında yaşayan şairlerin divanlarında çeşitli özellikleriyle yer alan papağanın kullanım şekilleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda papağanın özellikleri, papağanla ilgili inanışlar ve deyimler, papağanın mesnevilerde ve mensur eserlerdeki yeri, fiziksel ve karakter özellikleri, bulunduğu yerler hakkında bilgi verilmiş; papağan aşk, âşık, şair, şiir, dinî şahıslar bağlamında değerlendirilmiştir. Onun kuşlarla, bitkilerle ve nesnelerle ilişkisi üzerinde durulmuştur. Papağanın ve özelliklerinin divanlarda kullanım sıklığı hakkında bilgi verilmiş ve konuyla ilgili beyitler açıklanmıştır. Çalışmayla ilgili divanlardan elde edilen verilerin istatistiki durumu tablolarla gösterilmiştir. Çalışma verilerinden yansıyan bilgilerden yola çıkılarak sonuç bölümünde papağanın kullanımı ile ilgili genel bir değerlendirme yapılmış ve bazı çıkarımlara ulaşılmıştır. Anahtar kelimeler: Klasik Türk şiiri, tûtî, bebga, dudu, papağan, benzetme