Kliniğimize gelen kedi ve köpeklerde karşılaşılan ekstremite uzun kemik kırık olgularının radyolojik olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu tez çalışmasında 2020-2022 yılları içerisinde Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Radyoloji Ünitesi kayıtları 2020-2022 tarihleri arasında retrospektif olarak incelenerek kedi ve köpeklerde görülen uzun ekstremite kırık olgularının ırk, yaş ve cinsiyeti ile kırıkların radyolojik olarak sınıflandırılmasının yapılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın materyalini, 1 Ocak 2020-31 Aralık 2022 tarihleri arasında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi Cerrahi Kliniğine getirilen ve radyografik olarak muayenesi yapılan 112 kedi ve 141 köpek olmak üzere toplam 253 (n=253) adet hayvan oluşturdu. Radyografisi alınan uzun ekstremite kırığı bulunan hayvanın türü, ırkı, cinsiyeti, yaşı göz önünde bulundurularak; kırıkların radyolojik olarak sınıflandırılması için röntgen filmleri değerlendirildi. Bulgular: Yapılan istatistiksel analizlerde hayvanların kırıklarının kemiklere göre dağılımında; kedilerde 51 olguda (%46) femur kırığı, 25 olguda (%22) tibia ve fibula kırığı, 20 olguda (%18) humerus kırığı ve 16 olguda (%14) antebrachium kırığı belirlendi. Köpeklerde ise 58 olguda (%41) femur kırığı, 37 olguda (%26) tibia ve fibula kırığı, 29 olguda (%21) antebrachium kırığı ve 17 olguda (%12) humerus kırığı gözlendi Sonuç: Uzun ekstremite kırık olguları, kırık dağılımına bakıldığında arka ekstremite kırıklarının daha fazla oluştuğu, kırıkların anatomik yerleşim yerine göre diafizer kırıkların fazla görüldüğü, kırık çizgisi şekline göre transversal (enine) kırıklar daha fazla oluştuğu, deri yaralanması ve dış ortamla ilişkisine göre kapalı kırıkların fazla şekillendiği belirlendi. Anahtar Kelimeler: Kırık dağılımı, Uzun ekstiremite kırıkları, Veteriner radyoloji