Klor gazı inhale ettirilen ratlarda mağnezyum sülfatın etkinliği

Halk arasında çamaşır suyu ve tuz ruhu olarak bilinen sodyum hipoklorit ve hidroklorik asit, geleneksel olarak temizlik amacı ile kullanılırlar. Bu iki sıvının karıştırılması sonucu Cl2 gazı ortaya çıkar. Cl2 gazı endüstride kullanılan okside edici bir ajandır. Bu yüzden mesleki zehirlenmeler ülkemizde de sık karşılaşılabilmektedir. Cl2 gazı zehirlenmeleri acil servise sık başvuru nedenlerinden birisidir. Bu hastaların tedavisinde ana yaklaşım semptomatik ve destekleyici tedavidir. Ortaya çıkan akciğer hasarını azaltmaya yönelik kabul görmüş spesifik bir tedavi yaklaşımı yoktur.Çalışmamızda, Cl2 gazı inhalasyonuna bağlı olarak gelişen zehirlenmelerde oluşan semptomların ve hasarın azaltılmasına ve önlenmesine yönelik olarak Magnezyum Sülfat'ın etkinliğini araştırdık.Ratlar randomize olarak sham grubunda 6, diğer dört grupta 8'er adet olacak şekilde beş gruba ayrıldı. Sham grubundaki ratlar hiçbir madde verilmeden deneye dahil edildi. Cl2 gazı ticari olarak elde edildi. Diğer gruptaki ratlara özel hazırlanmış anestezi odacığında 200 ppm 20 dakika süreyle Cl2 gazı inhale ettirildi. Grup III ve V'deki ratlara 100 mg/kg intraperitoneal Magnezyum Sülfat verildi. Grup II ve IV'deki ratlara aynı miktarda intraperitoneal SF verildi. Grup II ve III'deki ratlar 6 saat boyunca, Grup I, IV ve V'deki ratlar 24 saat boyunca takip edildi bu sürede ratların oral alımlarına izin verildi. 6. ve 24. saatin sonunda steril ortamda cerrahi işleme geçildi. Sakrafiye edilen her rattan 4 cc kan alındı ve akciğer dokuları doku düzeyinde biyokimyasal inceleme için çıkarıldı.Klor gazı zehirlenmesi sonrası ratlarda kanda MDA, GSH, Askorbik Asit, TNF-? ve İL-10, dokuda MDA ve GSH çalışıldı. MDA düzeyleri Grup II'de anlamsız, diğer gruplarda istatistiksel olarak anlamlı olarak arttı. GSH düzeyleri Grup II'de istatistiksel anlamlı diğer gruplarda anlamsız olarak arttı, bu da oksidatif strese adaptif cevaba bağlandı. Askorbik Asit düzeyine tedavinin anlamlı bir etkisi görülmedi. Akciğer dokusu üzerinde tedavinin MDA ve GSH üzerine anlamlı bir etkisi görülmedi. Tedavinin oksidasyona erken dönemde daha fazla yanıt verdiği görüldü. Tedavinin inflamatuar süreçte İL-10 üzerine Grup II'de istatistiksel anlamsız diğer gruplarda anlamlı etkileri görüldü. Tedavinin TNF-? üzerinden istatistiksel olarak inlamasyona anlamlı bir etkisi görülmedi. Tedavinin inflamasyona geç dönemde daha fazla olumlu etkisi olabileceği görüldü.Sonuç olarak, Magnezyum Sülfat'ın Cl2 gazı maruziyeti sonrasında oksidatif stres açısından erken dönemde, inflamatuar yanıt açısından geç dönemde tedavide istatistiksel anlam taşımasa da olumlu etkileri olabileceğini görüldü.Anahtar Sözcükler: Klor gazı, Magnezyum Sülfat , Rat