Kendini ve başkalarını tanımak: Üstbilişsel yetilerin sosyal kaynak güvenilirliği yargılarına etkisi

Üstbiliş, kişinin bilişsel süreçlerini izleme, raporlama ve kontrol etme yetisidir. Günümüze dek bu yetiler ağırlıklı olarak kişinin kendisine içkin süreçler olarak ele alınmış ve bireysel faydaları incelenmiştir. Son zamanlarda, üstbilişsel yetilerin kişilerarası faydaları, bunların sosyal bağlamda nasıl kullanıldığı ve insan kültürü için ne ifade ettiği üzerine teoriler dikkat çekmeye başlamıştır. Bireyler fikirlerini oluştururken ve kararlar alırken toplumca paylaşılan zengin bir bilgi kaynağına ve diğer bireylerle bilgi alışverişi olanaklarına güvenirler. Bu imkanlardan ideal şekilde yararlanabilmek için güvenilir ve güvenilmez kaynakları birbirinden, ve bilgiyi yanlış bilgiden ayırt edebilmek gerekir. Araştırmalar, kişinin kendisine yönelik üstbilişsel değerlendirmeler için kullanılan strateji, kural ve teorilerin diğer sosyal kaynaklar değerlendirilirken de kullanıldığını göstermiştir. Bu araştırmada üstbilişsel yetilerin, yani kişinin doğru kararlarını yanlış olanlardan ayırt etme yeteneğinin, sosyal kaynakları değerlendirmeyi kolaylaştırıp kolaylaştırmadığını, ve sosyal kaynaklardan gelen bilgiyi daha iyi kullanmayı sağlayıp sağlamadığını inceledik. Araştırmamızda ilk olarak üstbilişsel yetilerin bir sosyal kaynağın güvenilirliğini yargılamamıza yardımcı olup olamayacağını sorduk. Ardından, kaynak güvenilirliği hakkında bilgi sahibi olmanın kendi fikir ve kararlarımız üzerinde ne derece emin olduğumuzu nasıl etkilediğini, bu derecelendirmeyi geliştirip geliştiremeyeceğini inceledik. Sonuçlar, üstbilişsel yetilerin yalnızca son derece güvenilir kaynakları değerlendirirken faydalı olduğunu gösterdi. Ayrıca, üstbilişsel yetiler, algısal geri bildirim karşısında daha iyi güven kalibrasyonunu sağladı. Bunun yanında üstbilişsel yetiler insanların sosyal geri bildirimi güven kalibrasyonu için kullanma şeklini etkilemedi.