Kolorektal kanserlerde mikrosatellit stabil ve instabil hastaların klinikopatolojik özellikleri; preoperatif hematolojik parametreleri ve sistemik inflamatuar skorlama sistemleri ile ilişkisinin incelenmesi

Giriş: Kolorektal kanserler, Türkiye Sağlık Bakanlığı verilerine göre ülkemizde erkeklerde akciğer ve prostattan sonra üçüncü sırada, kadınlarda ise meme ve tiroid kanserlerinden sonra üçüncü sırada görülmektedir. Sporadik kolon kanserlerinde mikrosatellite instabilite (MSI) durumunun belirlenmesi hastalığın tedavisi açısından önem taşır. Amaç: Amacımız, kolon kanseri hastalarında belirli klinik ve patolojik özelliklerin ve preoperatif hematolojik parametreler ile sistemik inflamatuar skorlama sistemlerinin mikrosatellit instabilite ile ilişkisinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Çalışmamıza immünhistokimyasal olarak mismatch repair protein ekspresyonu patoloji raporu ile belirlenen 453 kolorektal adenokarsinom vakası dahil edilmiştir. Hastalar mikrosatellit stabil ve instabil olarak iki gruba ayrılmıştır. Retrospektif olarak planlanan çalışmamızda; tümör boyutu, tümör invazyon derinliği, lenfovasküler invazyon, perinöral invazyon, tümör diferansiyasyonu, tümör klinik evresi, operasyonda çıkarılan lenf nodu sayısı, metastatik lenf nodu sayısı, tümör lokalizasyonu gibi patolojik veriler ve preoperatif hemoglobin, nötrofil, lenfosit, monosit, platelet sayıları gibi hematolojik veriler ile sağkalım ve takip süreleri gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Bulgular: TNM evrelerinin MSİ ve MSS gruplarına göre dağılımında anlamlı fark bulundu (p=0,007). MSS hastaların %37,3'ü evre 3 iken MSİ hastaların büyük çoğunluğu evre 2 'dir (%57,1). MSİ grupta diseke edilen lenf nodu sayısı daha fazladır (p<0,001). Lenf nodunda metastaz olma olasılığı ise MSS grubunda daha yüksektir (p=0,018). Kötü prognostik kriter olan grade'in gruplara göre dağılımında ise kötü grade %25'e karşı %7,1 oranı ile MSİ grupta daha fazladır. Bu çalışmada, NLR, PLR, LMR oranlarında mikrosatellit stabil ve instabil gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu ortaya konmuştur(p<0,05). NLR ve PLR oranları mikrosatellit instabil grupta yüksek iken LMR mikrosatellit stabil grupta istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yüksektir. Sonuç: Mikrosatellit instabil vakaların daha düşük bir TNM evresine sahip olduğu, bu vakalarda daha fazla lenf nodu diseksiyonu yapıldığı ve bu vakaların daha az lenf nodu metastazı yaptığı saptanmıştır. Çalışmamızda, NLR, PLR ve LMR oranları için bir cut-off değeri belirlenmiş olup bu değerlerin üzerindeki hastaların yüksek sensitivite ve spesifite ile mikrosatellit instabil olduğu bulunmuştur. Tam kan sayımından kolaylıkla elde ettiğimiz veriler ile mikrosatellit instabilite olasılığına işaret ettiğimiz bu çalışma sonucunda belirlediğimiz cut-off değeri üzerindeki hastalar ileri tetkiklere yönlendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Kolorektal Kanser, Mikrosatellit instabilite, Sistemik inflamatuar skorlama sistemleri