Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile antral septaların prevelans, lokalizasyon ve uzunluklarının değerlendirilmesi

Günümüzde total yada parsiyel dişsizliğin tedavisinde osseoentegre implantların kullanımı oldukça yaygınlaşmıştır. Maksillar posterior bölgedeki anatomik oluşumlar bu bölgeye planlanan operasyonları oldukça karmaşık hale getirmektedir. Maksillar sinüsün sarkması, maksillanın atrofisi sonucu oluşan yetersiz kemik hacmi nedeni ile bu bölgelere herhangi bir müdahale yapmadan implant yerleştirilmesi neredeyse imkansızdır. İmplant uygulaması için gerekli olan vertikal kemik miktarının arttırılması için sinüs tabanının yükseltilmesi ve greftlenmesine ihtiyaç vardır. Sinüs taban elevasyonu dental implant uygulamasını mümkün kılan, interark mesafesinde azalmaya sebep olmayan, vertikal kemik mesafesini arttırmayı amaçlayan maksillar sinüsün internal yükseltilmesidir. Maksillar sinüs ogmentasyonunun en sık gözlenen komplikasyonu sinüs membranının perforasyonudur. Bu komplikasyon sıklıkla taban elevasyonu sırasında maksillar sinüste varolan septalarla ilişkilidir. Maksillar posterior bölgeye yapılacak olan bütün cerrahi müdahaleler için maksillar sinüsün anatomisinin ve olası anatomik varyasyonlarının çok iyi bilinmesi gerekmektedir. Hastanın morfolojik durumunun iyi bilinmesi invaziv bir cerrahinin planlanmasına ve komplikasyonların önlenmesine yardımcı olur. Maksillar sinüs septasının prevelansı toplumlar arasında değişiklik gösterir. Şimdiye kadar bu konu hakkında Ortadoğu da yaşayan insanlar için yeterli sayıda çalışma yayınlanmamıştır. Bu çalışmanın amacı Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji bölümünde, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntüleri kullanılarak septa uzunlukları, sayıları, insidansı ve lokasyonları hakkında bilgi vermektir. Bu çalışma Kasım 2012- Şubat 2015 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde konik ışınlı bilgisayarlı tomografi çektiren hastaların görüntüleri üzerinde yapıldı. Maksillar sinüsünde patoloji saptanan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Uzunluğu 2 mm' den az olan septalar çalışmadan çıkarıldı. Toplam 539 hastanın görüntüsü retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaşlarının ortalaması 35,95 ± 18,10 olarak hesaplandı. Septa görülme sıklığının cinsiyetler arasında değişmediği gözlemlendi. Septaların lokalizasyonlarının değerlendirilmesi maksillar sinüs 3 bölüme ayrıldı. 1. ve 2. premolar bölgesi anterior bölge, 1.ve 2. molar bölgesi medial bölge, 2. moların distali ise posterior bölge olarak belirlendi. Medial bölgedeki antral septalar (70,9% [105/148]) oranında, anterior antral septalar (11,4 % [17/148]) oranında, posterior septalar ise (17,5 % [26/148]) oranında saptandı. Uzunlukları ise sırasıyla medial, anterior ve posteriorda sırasıyla; 6,53 ± 3.92 mm, 6,15 ± 4,83 mm ve 8,56 ± 8,54 mm olarak hesaplandı. Bizim çalışmamızda septaların prevelansı ve uzunlukları açısından önceki çalışmalarla benzer sonuçlar ortaya çıkarmasına rağmen, çalışmamızda medial septa prevelansı önceki çalışmalardan daha yüksek çıkmıştırdaha yüksek çıkmıştır. Maksillar sinüs septalarının yüksek oranlarda var olması, maksillar sinüs ogmentasyonu öncesi bölgenin medikal olarak görüntülenmesini zorunlu kılmaktadır.