Dicle University
Anabilim Dalı

Periodontoloji Anabilim Dalı

Dicle University

17

Arşivlenen Tez

0

DOI Atanmış

0%

DOI Oranı

Anabilim Dalı

17 Tez
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Farklı gingival enflamasyon dereceli derin periodontal ceplerde mikrobiyal flora ve defensin düzeylerinin incelenmesi

Dişetinde bulunan beta-defensinlerin (hBD) üretilmesi ve salgılanması, bakteri virülansına ve konağa ait enflamatuar yanıttaki değişimlere duyarlıdır. Bu çalışmanın amacı, klinik gingival enflamasyon, Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) miktarı ve proteaz aktiviteleri ile ilişkili olarak, hBD-2 ve hBD-3'ün dişeti dokusundaki seviyelerini karşılaştırmaktır. Çalışmamıza 5-7 mm'lik sondlama derinliğinde, marjinal, hafif veya orta-şiddetli olmak üzere farklı enflamasyon derecelerine sahip 21 periodontitis hastası dahil edilmiştir. Bu hastalara ait 48 adet periodontal cepten granülasyon dokusu ve subgingival plak örnekleri toplanmıştır. Beta-defensin düzeyleri Western Blotting, P. gingivalis miktarı PCR, proteaz aktiviteleri ise florojenik substratlarla ile belirlenmiştir. Veriler istatistiksel olarak Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Spearman korelasyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Dişeti dokusunda hBD-2 ve hBD-3 dimer formunda bulunmuştur. Subgingival plaktaki P. gingivalis ve ilgili gingipain aktivitesi enflamasyon ile artarken, hBD-2 ve hBD-3 seviyelerinde bir değişiklik gözlenmemiştir. Buna karşın, dokuya ait total proteaz aktivitesi ile hBD-2 ve hBD-3 seviyeleri arasında negatif korelasyon bulunmuştur. Plaktaki P. gingivalis ve gingipain aktivitesi klinik enflamasyonla ilişkilidir ancak hBD'ler ile klinik enflamasyon arasında bir ilişki bulunmamıştır. hBD'ler ve total proteaz aktivitesi arasındaki negatif korelasyon, bu antimikrobiyal peptitlerin ilerlemiş enflamasyonda parçalandığını veya inaktif olduğunu gösterebilir.

Meltem Özdemir
Hacettepe University
2019
00
DoktoraAçık ErişimEN

Clinical evaluation of coronally advanced flap with or without platelet rich fibrin for the treatment of multiple gingival recessions

The objective of this controlled study was to assess the clinical effectiveness of platelet rich fibrin (PRF) in combination with coronally advanced flap on root coverage, aesthetics and patient satisfaction compared to coronally advanced flap (CAF) alone for the treatment of multiple Miller Class I gingival recession defects. A total of 20 patients (10 females and 10 males) with 49 Miller Class I multiple recessions ≥3 mm were included and divided into CAF + PRF and CAF groups. At baseline and 6 months after the surgery, plaque and gingival indices, bleeding on probing, probing depth, clinical attachment level, recession height (RH), keratinized tissue height, gingival thickness (GT), and mean and complete defect coverage were evaluated. Patient satisfaction and root coverage aesthetic scores were also assessed. Baseline RH in CAF+PRF and CAF groups was 3,20 ± 0,26 mm and 3,36 ± 0,34 mm, respectively. Intragroup comparisons revealed statistically significant differences at 6 months for all parameters (p<0.05). Gingival thickness increased from 0,78 ± 0,06 mm to 1,31 ± 0,07 mm in CAF + PRF group, and from 0,73 ± 0,07 mm to 0,8 ± 0,08 mm in CAF group. Mean root coverage was 79,02% (RH reduction: 2,5±0,53 mm) in CAF + PRF group, and 74,63% (RH reduction: 2,51±0,33 mm) in CAF group. Complete root coverage was achieved 36% of the teeth (9 out of 25 sites) for the CAF + PRF group, while it occurred 33.3% of the teeth (8 out of 24 sites) for the CAF group. Intergroup differences were found to be significant only for GT gain (p<0.05). Both techniques were successful in the treatment of multiple Miller Class I gingival recession defects. Tissue thickness significantly increased with the use of PRF graft in CAF + PRF group.

Surgical flapsGingivaGingival diseases+4
Ömür Samed Kuka
Yeditepe University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2015
00
DoktoraAçık ErişimTR

Kronik periodontitiste başlangıç tedavisine yardımcı olarak kullanılan sistemik antibiyotik ve Er:YAG lazer kullanımının klinik ve mikrobiyolojik olarak kıyaslanması

Bu çalışmada, kronik periodontitisli (KP) hastalarda başlangıç periodontal tedaviye yardımcı olarak kullanılan Er:YAG lazer ve sistemik metronidazol uygulamasının etkinliklerinin klinik ve mikrobiyolojik olarak değerlendirilmesi amaçlandı.Çalışmaya sondalanabilir cep derinliği (SCD)? 5 mm, gingival indeks (Gİ)? 2 olan en az 3 tek köklü dişe sahip, yaşları 35 ile 65 arasında değişen 27 KP hastası dahil edildi. Rastgele 3 gruba ayrılan hastalarda 1. Gruba diş yüzeyi temizliği ve kök yüzeyi düzleştirilmesi (SRP) ve Er:YAG lazer uygulaması (SRP+Lazer), 2. Gruba SRP ve sistemik olarak metronidazol grubu antibiyotik uygulaması (SRP+Ant) ve 3. Gruba sadece SRP uygulaması yapıldı. Subgingival plak örnekleri SCD ? 5 mm olan bölgelerden tedavi öncesi (0. gün) ve tedavi sonrası (90. gün) alındı. Bunu takiben plak indeks (Pİ), Gİ, SCD, rölatif ataşman seviyesi (RAS) içeren klinik ölçümler yapıldı. Mikrobiyolojik değerlendirme için total canlı bakteri sayımı yapıldı. Bunların arasından zorunlu anaerob ve fakültatif anaerob bakterilerin oranları belirlendi.Gözlem süresinin sonunda, tüm ağıza ait klinik parametrelerin hepsinde grup içi değişimlerde (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı azalmalar tespit edildi. Klinik parametrelere ait fark ortalamalarının gruplar arası karşılaştırmasında sadece Pİ değerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmezken (p>0.05), Gİ ve SCD değerlerinde (p<0.01) düzeyinde, RAS değerinde ise (p<0.001) düzeyinde anlamlı farklılık tespit edildi. Elde edilen bu farklılığın grupların ikili karşılaştırmasında SRP+Lazer grubu lehine olduğu belirlendi. Klinik iyileşmelere paralel olarak, tüm tedavi gruplarında total bakteri sayısında azalma tespit edildi. Zorunlu anaerob mikroorganizma oranlarının grup içi değişimlerinde, (SRP+Lazer) ve SRP gruplarında (p<0.05) düzeyinde, (SRP+Ant) grubunda ise (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı azalma elde edildi. Fakültatif anaerob mikroorganizmaların oranlarının grup içi değişimlerinde (SRP+Lazer) ve SRP grubunda (p<0.05) düzeyinde, (SRP+Ant) grubunda ise (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edildi. Mikrobiyolojik parametrelerin gruplar arası karşılaştırmasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05).

AntibiyotiklerAntienfektif ajanlarLazer tedavisi+4
Burak Kut
Yeditepe University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2010
00
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Trombositten zengin fibrin ve siyanoakrilatın palatal yara iyileşmesi ve post-operatif ağrı üzerine etkilerinin klinik olarak karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızın amacı, serbest dişeti grefti cerrahisi sonrası palatal yara bölgesine uygulanan trombositten zengin fibrin (TZF) ve siyanoakrilatın post operatif ağrı ve yara iyileşmesi üzerine olan klinik etkisinin karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Yöntem: Çalışmamızda mukogingival cerrahi operasyonlarda palatal verici bölgeden alınan serbest dişeti grefti sonrası oluşan yara bölgesine, siyanoakrilat ve trombositten zengin fibrin uygulanmıştır. Çalışmamıza her bir grupta 20 hasta olmak üzere toplam 60 hasta dahil edilmiştir ancak 6 hasta çalışma dışı bırakılarak çalışmamız 54 hasta ile tamamlanmıştır. Hastalar rastgele 3 gruba ayrılmıştır (n=18); Grup 1: Kontrol grubu , Grup 2: Siyanoakrilat grubu ve Grup 3: Trombositten zengin fibrin grubu. Hastalar, 3., 7., 14. ve 21. günlerde Landry yara iyileşme indeksi (LTH), H2O2 köpürme testi ile değerlendirilmiştir. Hastaların ağrı düzeyleri ise 21 gün boyunca görsel ağrı skorlaması (VAS) ile kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda siyanoakrilat ve TZF grubunda postoperatif ağrı, kontrol grubuna göre daha az bulunmuştur ancak gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Operasyon öncesi alınan anksiyete testi sonuçları ile VAS arasında korelasyon tespit edilememiştir. Gruplar arasında 3.gün LTH skorları yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur. 7. ve 14.günde ise TZF grubunun LTH skorlaması kontrol grubuna göre daha fazla artış göstermiştir ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Siyanoakrilat grubunda 3.güne göre 7. ve 14. günlerde LTH skorundaki artış kontrol grubuna göre daha fazla olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır. H202 köpürme testinde 7., 14. ve 21. günlerde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre H2O2 köpürme testi ve VAS ağrı skorlaması açısından her iki test grubu kontrol grubuna göre daha iyi sonuçlar vermesine rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. LTH skorları 7. ve 14.günlerde TZF grubunda kontrol grubuna göre istatistiki olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. LTH skorları, siyanoakrilat grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuş ancak bu istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır.

Ahmed Eren Çıkrık
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2024
00
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Cairo tip 2 ve tip 3 lokalize diş eti çekilmelerinde uygulanan SDG operasyonlarında konvansiyonel ve modifiye askı sütur tekniklerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, serbest diş eti grefti (SDG) operasyonlarında uygulanan gingival ünite grefti (GÜG) ve konvansiyonel greft (KG) tekniklerinde kullanılan konvansiyonel sütur (KS) ve modifiye askı sütur (MAS) tekniklerinin klinik parametreler ve greft boyutlarına olan etkisinin incelenmesidir. Alt çene kesici dişlerinde CAIRO Tip 2 (RT2) ve Tip 3 (RT3) diş eti çekilmelerine sahip 52 birey; a) GÜG+MAS (n=13), b) GÜG+KS (n=13), c) KG+MAS (n=13) ve d) KG+KS (n=13) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Tüm bireylerde keratinize diş eti genişliği (KDG), keratinize diş eti kalınlığı (KDK), rölatif diş eti çekilme yüksekliği (rDÇY) ve rölatif vestibül derinlik ölçümleri dijital kumpas ve UNC 15 periodontal sond kullanılarak kaydedildi. İyileşme dönemindeki greftin yüzey alanı (GYA) ImageJ programı ile ölçülerek greft boyutlarındaki değişim belirlendi. Tüm ölçümler başlangıç, 1. ve 3.ayda tekrarlandı. GÜG+KS grubunda 1.ay ve 3.ay değerlerinde başlangıç değerlere göre görülen KDG artışının GÜG+MAS grubundan anlamlı şekilde yüksek olduğu saptandı (p<0.05). Başlangıç KDK değerlerinin, GÜG+MAS grubunda, KG+MAS ve KG+KS gruplarına göre anlamlı yüksek olduğu (p<0.05), diğer taraftan, değerlendirilen zaman dilimlerindeki KDK düzeylerindeki değişimin (Δ) gruplar arasında anlamlı olmadığı belirlendi (p>0.05). ΔGYA (mm2) ve ΔGYA (%) değerleri gruplar arasında karşılaştırıldığında, KG+MAS grubunda 1.ay ve 3.ay değerlerindeki başlangıç değerlerine göre görülen düşüş miktarının, GÜG+MAS ve GÜG+KS grubundan anlamlı şekilde yüksek olduğu tespit edildi (p<0.05). ΔrDÇY ve ΔrVD ölçümleri ise gruplar arasında farklı değildi (p>0.05). Bu çalışmanın sınırları dahilinde, SDG operasyonlarında, GÜG ve KG teknikleri ile başarılı bir şekilde keratinize diş eti elde edilebildiği, diğer taraftan, kullanılan sütur tekniğinden bağımsız olarak GÜG tekniği ile elde edilen greftin boyutsal olarak daha az büzülme gösterdiği sonucuna varılabilir. Anahtar Kelimeler: Büzülme, Gingival Ünite Grefti, Modifiye Askı Sütur, Serbest Dişeti Grefti

BüzülmeGingival hastalıklarGingival çekilme+2
Sanubar Shakılıyeva
Bezmialem Vakıf University
2023
00
DoktoraAçık ErişimTR

Anti-tnf tedavisi gören romatoid artritli hastaların periodontal durumlarının değerlendirilmesi

Periodontal hastalıklar ve romatoid artrit (RA), klinik ve patolojik özellikleri açısından benzerlik gösteren kronik enflamatuar hastalıklardır. Bu iki hastalığın patogenezinde benzer sitokin genotiplerinin ve protein kodlamasının olduğunu gösteren kanıtlar bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, RA tedavisinde kullanılan ilaçların periodontal ve biyokimyasal parametreler üzerine etkisini araştırmaktır. Bu amaçla 100 RA ve Anti- TNF kullanan, 100 RA ve konvansiyonel ilaç (DMARD) kullanan ve 100 sistemik sağlıklı birey çalışmamıza dahil edildi. Bireylerin plak indeksi (Pİ), gingival indeksi (Gİ), sondlamada kanama indeksi (BOP), sondlama cep derinliği (SCD) ve klinik ataşman seviyesi (KAS) ölçülüp, tükürükte TNF-α seviyeleri değerlendirildi. Anti-TNF grubunda 8, DMARD grubunda 11 ve kontrol grubunda 23 kişiye periodontitis teşhisi konuldu. Klinik periodontal parametreler incelendiğinde SCD ve KAS değerlerinin kontrol grubuyla RA'lı gruplar arasında istatistiksel olarak farklı olduğu, ancak Pİ, Gİ ve BOP'un istatistiksel anlamlı fark göstermediği görüldü. TNF-α seviyeleri incelendiğinde, Anti-TNF grubunda en az olmasına rağmen, gruplar arasında istatistiksel olarak fark bulunmadığı görüldü. Bizim bu çalışmamız kapsamında çıkan sonuca göre, RA tedavisinde kullanılan ilaçların periodontal dokularda ataşman kaybını önleyici etkisinin olduğu söylenebilir. Ancak, bu konuyla ilgili daha kapsamlı, randomize ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Artrit-romatoidPeriodontal hastalıklarPeriodontitis+3
Hatice Umay Hoşgören
Gaziantep University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2016
00
DoktoraAçık ErişimTR

Klas III furkasyon defektlerinde konvansiyonel tedavi yöntemlerinin karşılaştırılması

Posterior dişlerde alveolar kemik kaybına bağlı olarak furkasyon bölgesinin açığa çıkması, sıkça karşılaşılan bir durumdur. Yanm yüzyıl once bu konuda yeterli bilgi olmadığından furka bölgesi ekspoze olan dişlerde tedavi seçeneğinin çekim olduğu bildirilmiştir. Yapılan epidemiyolojik ve klinik inceleme sonuçlarından, diş kayıpları ve çekimlerinde ilk sırayı, çok köklü dişlerin aldığı ve en erken protetik çalışmaların da bu dişlerin kaybı nedeniyle oluşan bölgelerde yapıldığı bilinmektedir. Son yıllarda koruyucu diş hekimliğinin giderek ağırlık kazanması, furkasyon bölgeleri ile patolojik cebe ait bilgilerdeki gelişme; çok köklü dişlerin ağız ve insan sağlığındaki yeri düşünülerek güç ve de çok emek gerektirse de bu grup dişlerin korunma ve tedavilerine özeni arttırmıştır. Biz de çiğneme ve sindirim fonksiyonunda temel görevi olan çok köklü dişlerin erken kay ı plan yerine, korunmaları gerekliliğinden hareketle, 1980'li yıllarda sıkça uygulanmaya başlanan, günümüzde ise ticari yönü ağır basan greft materyalleri yoğunluğu içerisinde adeta unutulan, iki konvansiyonel tedavi metodunu, bilimsel çalışma disiplini içerisinde güncelleştirmeyi düşündük.-83- Bu düşünceden hareketle; yetişkin periodontitisli hastalan n mandibular 6 ve/veya 7 nolu molar dişlerinde simetrik Was III furkasyon defektlerinde tünel operasyonu (furkasyon girişinin arttınlması) ile biküspidizasyon (furkasyonun eliminasyonu) olarak adlandınlan konvansiyonel tedavi şekillerinin gerek kendi başlarına gerekse karşılaştırmalı olarak bu perspektif içinde değerlendirilmesini amaçladık. Yaptığımız klinik çalışmada; araştırmamızın materyalini, klinik ve standardize radyografik değerlendirmeleri sonucunda mandibular molarlarında simetrik olarak en az iki tane Klas III furkasyon defetti bulunan erişkin periodontitisli 9 hastanın 22 mandibular 6 ve /veya 7 numaralı dişi oluşturmuştur. Rasgele seçimle simetrik 22 Klas III furkasyon defektinden 11*1 biküspidizasyon, diğer 11 'I ise tünel operasyonunu içerecek şekilde iki ayrı grup oluşturuldu. Deney süresince hastaların tüm dişlerine ait çalışma başlangıcı ve 12. ay olmak üzere cep derinliği, gingival indeks (Silness&Löe), plak indeks (Quigley-Hein) ölçümleri elde edildi. Ayrıca deney süresince ilgili dişlerden; çalışma başlangıcı, operasyon sonrası 6. ay ve operasyon sonrası 12. ay olmak üzere cep derinliği, gingival indeks (Silness&Löe), plak indeks (Quigley-Hein) ve Diş Mobilitesi ölçümleri elde edildi. Ayrıca ilgili dişlerin standardize radyografileri de, çalışma başlangıcı, operasyon sonası 6. ay ve operasyon sonrası 12. aylarda yinelendi. Tüm ağıza ait cep derinliği, plak indeks ve gingival indeks ölçümlerinde hem alt hem de üst çenede 12. ay sonunda, başlangıca gore istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlendi (p<0.01). Biküspidizasyon ile tünel operasyonunun karşılaştırıldığı 6. ay değerlendirmelerinde tünel operasyonu grubunda cep derinliği ölçümlerinde-84- biküspidizasyon grubuna gore istatistiksel olarak anlamlı bir artış tespit edilirken (pO.OOİ), gingival indeks, plak indeks, mobilite ve radyografik furkasyon alanı açısından her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Hem biküspidizasyon hem de tünel operayonu grubunda 12. ayda cep derinliği, gingival indeks, plak indeks, Mobilite ve Radyografik Furkasyon Alanı açısından her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05).

Adil Başman
Gazi University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2000
00
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Serbest dişeti greftlerinde verici palatinal bölge iyileşmesi üzerine trombositten zengin fibrin (TZF) etkilerinin değerlendirilmesi

İdeal doku kalınlığı ve anatomik avantajlarından dolayı palatinal keratinize mukoza serbest dişeti greftleri için optimal verici bölge olarak önerilmektedir. Ancak aşırı kanama, postoperatif şiddetli ağrı, kemik ekspozu, enfeksiyon ve parastezi SDG operasyonunu takiben görülebilmektedir. Trombositten zengin fibrinin (TZF) anjiyogenezis ve epitelizasyon üzerindeki pozitif etkilerinden dolayı TZF'yi yara iyileşmesinde mükemmel bir materyal yapmaktadır. SDG operasyonlarından sonra palatinal verici bölgede kapama materyali olarak TZF kullanımı verici bölgede görülen komplikasyonları azaltmada basit ve efektif bir yöntem olabilir. Bu çalışmanın amacı SDG verici bölgesindeki iyileşmede TZF membranın rolünü araştırmaktır. SDG ihtiyacı olan 30 hasta seçildi. Yara iyileşmesindeki farklılığı değerlendirmek için 15 hastanın palatinal verici bölgesi TZF membran ile kapatılırken (TZF grubu) geriye kalan 15 hastanın (kontrol grubu) ise TZF membran kullanılmaksızın konvansiyonel iyileşmeye bırakıldı. Hastalar palatinal yaranın total epitelizasyonu açısından cerrahi sonrası ilk bir ay her hafta kontrole çağrıldı. Cerrahi sonrası ilk bir hafta boyunca da postoperatif ağrı, sekonder kanama ve kullandığı analjezik miktarı değerlendirildi. TZF grubunda total epitelizasyon anlamlı derecede daha hızlı bulunmuştur; üçüncü haftanın sonunda TZF grubundaki hastaların %67'si (kontrol grubu %33) total epitelizasyon sergilemiştir. 4. haftada tüm hastalarda total epitelizasyon gerçekleşmiştir. Benzer şekilde TZF grubu hastaları anlamlı derecede daha az postoperatif ağrı, sekonder kanama ve anajezik tablet kullanımı bildirmişlerdir. TZF'nin palatal verici bölgede yara iyileşmesini hızlandırmada ve hastanın postoperatif rahatsızlığını azaltmada etkili bir yöntem olduğu sonucu çıkarılmıştır.

GingivaGingival hastalıklarTransplantasyon+3
Nurullah Düger
Dicle University
2017
00
DoktoraAçık ErişimTR

Sigara içen kronik periodontitisli bireylerde dişeti oluğu sıvısında total antioksidan seviyelerinin belirlenmesi

Periodontitis patojenik bakteriler ve konağın enfeksiyona verdiği cevaparasındaki kompleks etkileşim sonucunda dişi destekleyen alveoler kemik vebağdokusunda yıkımın oluştuğu enflamatuar bir hastalıktır. Kronik periodontitispolimorfonükleer lökositler tarafından oksijen radikali ve nötrofil elastaz gibiproteolitik enzimlerin aşırı salımının olduğu hiperenflamasyonla karakterizedir.Enflamatuar ortamda, nötrofiller tarafından reaktif oksijen türlerinin üretimikonağı koruyucu bir role sahiptir, ancak aşırı üretimleri veya ortamdanuzaklaştırılamamaları ekstraselüler matriks komponentlerinin ve bağdokusununyıkımına neden olabilmektedir. Oksidadif stres hücrede serbest radikaller veantioksidan savunması arasındaki dengenin oksidadif stres lehine bozulmasıdır.Oksidadif stres romatoid artirit, kronik obstrüktif akciğer hastalığı, AIDS,aterosklerozis ve periodontitis gibi birçok hastalığın patogenezinde etkilidir.Periodontal hastalık risk faktörleri arasında sigara kullanımı vardır. Sigaradumanındaki serbest radikallerin direkt etkileri, sigara kullanımı ile indüklenenenflamatuar cevap ve sistemik endojen antioksidan kapasitesinde oluşan hasaroksidadif strese yol açar.Bu tez çalışmasının amacı, sigara kullanan ve kullanmayan kronikperiodontitis tanısı koyulan bireylerin dişeti oluğu sıvısında cerrahi olmayanmekanik periodontal tedavi öncesi ve sonrası total antioksidan kapasitesinin(TAOK) belirlenmesi, bulunan değerlerin periodontal açıdan sağlıklı sigarakullanan ve kullanmayan bireylerle karşılaştırılması ve bireylerin tükettikleribesinlerin dişeti oluğu sıvısı (DOS) TAOK üzerine olası etkilerininaraştırılmasıdır.Sistemik açıdan sağlıklı kronik periodontitis tanısı koyulmuş sigarakullanan 18 birey (S-KP), sigara kullanmayan 16 birey (KP) ve periodontalaçıdan sağlıklı sigara kullanan 14 birey (SS) ve sigara kullanmayan 17 birey (S)çalışmaya dahil edildi. Sondalanan cep derinliği (CD), gingival indeks (Gİ), plakindeksi (Pİ), dişeti çekilmesi (DÇ), klinik ataşman kaybı (KAK) ölçümleri ağızdamevcut olan tüm dişlerin 6 yüzeyinden yapıldı. S-KP ve KP gruplarındaKAK?5mm, CD?5 mm ve Gİ>1 olan altı farklı tek köklü dişten DOS örneklerialındı. SS ve S gruplarında ise üst anterior bölgede 6 tek köklü dişten DOSörnekleri alındı. Tedavi öncesi yapılan periodontal ölçümler ve DOSörneklemeleri KP gruplarında tedavi sonrasında tekrarlandı. DOS içeriğindekiTAOK seviyesi ImAnOx kit kullanılarak belirlendi.DOS TAOK 30 sn değerleri için gruplararasında ve tedavi öncesi vesonrasında farklılık gözlenmedi. DOS TAOK değerlerinde ise tedavi öncesiTAOK seviyesi kontrol gruplarında, periodontitisli gruba göre önemli derecedeyüksekti. Tedavi sonrası S-KP ve KP gruplarında DOS TAOK seviyesinin tedaviöncesi değerlerine göre anlamlı derecede yükseldiği fakat kontrol grubununDOS TAOK değerlerine ulaşamadığı saptandı.Çalışmaya dahil edilen tüm bireylerin enerji ve besin öğeleri sigaratüketim durumuna göre değerlendirildiğinde hiç sigara içmemiş bireylerin Avitamini tüketimi hafif içicilere göre düşük bulundu. Karoten, folik asit, serbestfolik asit, K ve C vitamini değerleri hafif içici grubunda tüm diğerlerine göreanlamlı miktarda yüksek bulundu.Tüm gruplarda KAK miktarı ve E vitamini tüketimi arasında negatifkorelasyon belirlendi (p<0.05). Sigara içmeyen gruplarda tedavi öncesinde DOSTAOK ve Gİ arasında negatif bir bağıntı izlendi, tedavi sonrasında aynı ilişki SKPgrubunda da görüldü.Çalışmamızda periodontal tedavi sonrası DOS TAOK'nde izlenen artışperiodontal hastalık ile oksidadif stres arasındaki ilişkiyi desteklemektedir. S-KPgrubunda KP grubuna göre ve SS grubunda S grubuna göre DOS TAOK'ninistatistiksel olarak anlamlı olmayan yüksek seviyesi konak savunmasınınsigaradan kaynaklanan egzojen ROT'a verdiği savunma yanıtı olabilir.Anahtar Kelimeler: Reaktif Oksijen türleri, antioksidan, kronik periodontitis,sigara, dişeti oluğu sıvısı

AntioksidanlarDiş hastalıklarıGingival oluk sıvı+2
Nadirye Karabulut
Başkent University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2009
00
DoktoraAçık ErişimTR

Sigara içen ve içmeyen kronik periodontitisli bireylerde dişeti dokusu MMP-2 ve MMP-9 seviyeleri

Sigaranın periodontitis için bir risk faktörü olduğu bilinse de, periodontal yıkım mekanizmasını nasıl etkilediği tam olarak anlaşılamamıştır. Bu çalışmada sigaranın ve kronik periodontitisin, dişeti MMP-2 ve MMP-9 seviyeleri üzerine olan etkisini; MMP-2 ve MMP-9?un periodontal hastalıktaki rolünü ve sigaranın jelatinazlarla olan ilişkisini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmaya yaşları 16-62 arasında değişen, 35?i kadın, 45?i erkek olmak üzere toplam 80 birey dahil edildi. Çalışma grupları sigara içen kronik periodontitis grubu (n=20), sigara içmeyen kronik periodontitis grubu (n=20), sigara içen kontrol grubu (n=20) ve sigara içmeyen kontrol grubu (n=20) olarak belirlendi. Tüm bireylerde periodontal parametreler (cep derinliği, dişeti çekilmesi, plak indeksi ve gingival indeks) kaydedildi ve aynı seans dişeti doku örnekleri alındı. Periodontitisli hastalarda dişeti dokusu örnekleri en derin periodontal cebin olduğu bölgeden, kontrol grubu bireylerin örnekleri ise kron boyu uzatma ve ortodontik diş çekimi işlemleri sırasında elde edildi. Dişeti örneklerinde enflamatuar hücre, neovaskülarizasyon ve fibroblastik proliferasyon değerleri hematoksilen-eozin boyaması ile; MMP-2 ve MMP-9 seviyeleri ise immünohistokimyasal boyama ile değerlendirildi. Yapılan istatiksel analizler sonucunda periodontitisli hastaların dişetindeki MMP-2 ve MMP-9 seviyesi kontrol grubundan yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sigaranın periodontitisli bireylerde MMP-2 ve MMP-9 seviyesini düşürdüğü; fakat kontrol grubunda MMP-2 seviyesi üzerine etkisi olmadığı, MMP-9 seviyesini ise arttırdığı görülmüştür (p<0,05). Ayrıca periodontitisli bireylerde MMP-2 ve MMP-9 seviyesi ile inflamasyon, neovaskülarizasyon ve fibroblastik proliferasyon arasında pozitif korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamızda MMP-2 ve MMP-9 değerleri periodontitis hastalarında yüksek çıksa da sigaranın MMP-2 ve MMP-9 üzerine etkisine dair olan sonuçlar çelişkilidir. Sigaranın jelatinazlara olan etkisini belirleyebilmek için daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: sigara, periodontitis, jelatinaz, dişeti dokusu.

GingivaJelatinMatriks metalloproteinaz 2+3
Rahşan Atasoy Şentürk
Başkent University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2013
00
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Periodontal açıdan sağlıklı ve periodontal hastalığa sahip bireylerin serum, tükürük ve dişeti oluğu sıvısı örneklerinde IL-36ɣ, IL-38, IL-17 ve MMP-9 düzeylerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; periodontal açıdan sağlıklı ve periodontal hastalığa sahip bireylerin diş eti oluğu sıvısı (DOS), tükürük ve serum sıvılarındaki matriks metalloproteinaz (MMP)-9, interlökin (IL)-17, IL-36-gama (γ) ve IL-38 seviyelerinin tespit edilmesi, karşılaştırılması ve klinik parametreler ile ilişkilerinin değerlendirilmesidir. Yöntem: DOS, tam tükürük ve serum örnekleri sistemik olarak sağlıklı ve sigara içmeyen periodontal açıdan sağlıklı (S, n=30), gingivitis (G, n=30) ve periodontitis (P, n=30) tanılı bireylerden toplandı. Çalışmaya dahil edilen bireylerin plak indeks (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondlamada cep derinliği (SCD), klinik ataşman seviyesi (KAS), ve sondlamada kanama yüzdesini (SK) içeren klinik periodontal kayıtları kaydedildi. Toplanan örneklerin analizleri için enzim bağlı immun absorbans yöntem (ELİSA) kullanıldı. Çoklu karşılaştırmalar ve post hoc istatistiksel analizler için sırasıyla Kruskal-Wallis testi ve Bonferroni düzeltmesi yapıldı. Bulgular: Gruplar arası yapılan karşılaştırmada DOS, tükürük ve serum MMP-9, IL-17, IL-36γ ve IL-38 seviyelerinin sağlıklı grupta periodontitis grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu saptandı (p<0,001). Tüm numunelerdeki biyokimyasal parametreler sağlıklı grupta gingivitis grubundan daha düşük periodontitis grubunda ise her iki gruba göre daha yüksek miktarlarda ölçüldü. Serum MMP-9 konsantrasyonu hariç diğer biyolojik sıvılardaki MMP-9, IL-17, IL-36γ ve IL-38 seviyeleri ile klinik parametreler arasında da pozitif yönde anlamlı bir ilişki vardı (p<0,001). Sonuç: Periodontitisteki doku yıkımından sorumlu MMP-9 ve IL-17 ile IL-36γ ve IL-38 arasında görülen korelasyonlar sebebiyle IL-36γ ve IL-38'in periodontal hastalık patofizyolojisinin aydınlatılamayan yönlerinin açıklanması için önem taşıyan biyolojik belirteçler olabileceği düşünülmektedir. Öte yandan bu çalışma, diğer çalışmalar için yol gösterici olmakla beraber uzun dönem takip çalışmaları ve farklı inceleme metodları kullanılan daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

Gingival oluk sıvıMatriks metalloproteinaz 9Periodontal hastalıklar+5
Hilal Korkmaz
Akdeniz University
2022
00
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

6 Şubat 2023 Depremi Sonrası Yaşam Koşullarının Hastaların Periodontal Sağlığına Etkisinin Değerlendirilmesi

6 Şubat 2023 Depremi Sonrası Yaşam Koşullarının Hastaların Periodontal Sağlığına Etkisinin Değerlendirilmesi Amaç: Deprem, ciddi maddi ve manevi yıkımlara sebebiyet veren, deprem kuşağında olamamız hasebiyle sıkça maruz kaldığımız doğal afettir. Deprem felaketinden sonra yaşanılan yıkım ve sosyal kayıpların yanısıra, kişilerin konfor alanlarının bozulması ve tüm bu olayların etkisiyle oluşan stresin etkisiyle genel sağlığın ve diş eti sağlığının olumsuz etkilenmesi kaçınılmazdır. Periodontal hastalıklar, mikrobiyal dental plağın etkisiyle oluşan multifaktöriyel, enflamatuar hastalıklardır. 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremi sonrası Adıyaman ili de derin yaralar almıştır. Bozulan yaşam koşullarının periodontal sağlığa etkisini ortaya koyarak, depremzede vatandaşaların ihtiyaçlarına dikkat çekmek ve gerekli adımların atılması adına farkındalık oluşturmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: : Çalışmamız Adıyaman Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Kliniğine 6 şubat 2023 depremi öncesi iki hafta öncesi(23.01.2023-03.02.2023) tarihleri arasında başvuran, kayıtları tutulmuş ve tedavisi başlanmış, 18 yaş üstü 114 hasta üzerinde yapılmıştır. Seçmiş olduğumuz bu hastaların periodontal incelemesi için gingival indeks(Gİ), plak indeksi(Pİ), sondlanabilen cep derinliği(SCD) ve klinik ataşman kaybı(KAK) ölçümleri yapılmıştır ve kaydedilmiştir. Buna ek olarak hastalardan, hastaları sosyodemografik durumunu, deprem öncesi ve deprem sonrası hijyen alışkanlıklarını ve aynı şekilde deprem öncesi ve deprem sonrası dişeti şikayetlerini sorgulayan oluşturmuş olduğumuz anketi doldurmaları istendi. Elde edilen verilerin istatiksel analizleri yapıldı. Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların periodontal sağlığın durumunu gösteren gingival indeks(Gİ), plak indeksi(Pİ), sondlanabilen cep derinliği(SCD) ve klinik ataşman kaybı(KAK) değerlerinin deprem sonrası deprem öncesine nazaran anlamlı ölçüde artığı görüldü. Deprem sonrası evde ve konteynerde yaşam kıyaslandığında periodontal sağlık indekslerinde anlamlı bir farklılık görülmedi. Sonuç: Çalışmamıza göre 6 Şubat 2023 depremi sonrası yaşam koşulları katılımcıların periodontal sağlığını kötü yönde etkilemiştir. Anahtar kelimeler: deprem, yaşam koşulları, periodontal hastalık, periodontal risk faktörleri

Merve Ertaş
Adıyaman University
2024
00
DoktoraAçık ErişimEN

The efficacy of polyvinylpyrrolidone sodium hyaluronate gel on pain and palatal epithelial wound healing

Free gingival graft (FGG) procedure is one of the surgical approaches used to create a wide zone of keratinized gingiva around the teeth and implants. Palatal region is commonly preferred as a donor site. Aim of this randomized controlled clinical study was to assess the additional effect of the topical polyvinylpyrrolidone sodium hyaluronate gel on postoperative morbidity and wound healing following the FGG operation. Patients ≥18 years requiring FGG surgery with ≤1 mm width of keratinized gingiva in the mandibular anterior and premolar region were included. 20 patients (5 males, 15 females) requiring FGG were randomly assigned into test and control groups. Randomization was carried out according to the computer-based randomization programme. 2 patients were dropped out during postoperative period. In the test group, topical polyvinylpyrrolidone sodium hyaluronate gel was applied on the palatal donor wound sites together with periodontal dressing. In the control group, the wound area was left to spontaneous healing and covered only with periodontal dressing. Full-mouth plaque score, full-mouth bleeding score, and probing depth were recorded on baseline and 6 months postoperatively. Postoperative pain and burning sensation were evaluated on days 3, 7, 14, and 21 following the FGG procedure. Color match (CM), complete epithelization (CE), and wound area measurements were assessed on days 3, 7, 14, 21, and 42 postoperatively. According to intra- and inter-group comparisons; there were not statistically significant differences in means of postoperative pain and burning sensation parameters. Inter-group comparisons showed that color match was statistically significant between test (1,66 ± 1,4) and control (0,100 ± 0,3) groups on day 7 (p<0,05). Data about CE showed that on day 3 and day 7, it was not evaluated any of the patients. Although none of the patients were showed CE in the control group on day 14; 11% of the patients in the test group showed CE. Inter-group comparisons showed that mean wound surface area measurements between test and control groups were found statistically significant on days 3., 7., 14., and 21. In light of the foregoing, it was found that topical polyvinylpyrrolidone sodium hyaluronate gel was not showed an additional effect on postoperative pain and burning sensation following FGG operation, but contributed positively on wound healing in terms of color match, CE, and mean wound area measurements.

Gingival diseasesHyaluronic acidPolyvinylpyrrolidone+3
Fulya Danacı
Yeditepe University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2022
10
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Deneysel periodontitisli ratlarda sistemik melatonin uygulamasının periodontitis ilişkili böbrek hasarı üzerine etkilerinin incelenmesi

Amaç: Bu hayvan çalışmasının iki temel amacı periodontitisin böbrek yapı ve fonksiyonları üzerine muhtemel etkileri ile sistemik melatonin uygulamasının terapötik etkinliğini kapsamlı olarak araştırmak idi. Materyal ve Metod: 24 erkek Sprague-Dawley ratı rastgele üç gruba ayrıldı: kontrol, deneysel periodontitis (Dp) ve Dp-Melatonin (Dp-Mel). Periodontitis, sağ-sol alt 1.molar dişlerin boyunlarına sub-paramarjinal pozisyonda 3.0 ipek sütur yerleştirilmesi ve süturun yerinde 5 hafta süre ile muhafazası yoluyla indüklendi. Hemen takiben intraperitoneal olarak melatonin ve taşıyıcı (Kontrol ve Ep grupları) uygulamaları (10 mg/vücut ağırlığı/gün, 14 gün) gerçekleştirildi. Ratların ötenazisini takiben mandibular ve böbrek doku örnekleri alındı. Periodontal kemik kaybı histolojik ve mikrobilgisayarlı tomografik kesitlerle ölçüldü. Sağ böbrekte histopatolojik ve immünohistokimyasal, sol böbrekte ise biyokimyasal (MDA, GSH, OSİ, TNF-α, IL-1β, MMP-8, MMP-9 ve KtD seviyeleri) değerlendirmeler yapıldı. Böbreklerin fonksiyonel durumu serum kreatinin, üre, sistatin C ve üre kreatinin düzeyleri ile analiz edildi. Bulgular: Melatonin ligatürle indüklenen periodontal kemik kaybını belirgin olarak sınırlandırdı (p<0,01). Periodontitisli ratların böbreklerinde belirgin olarak daha yüksek tespit edilen proinflamatuar sitokinler (TNF-α ve IL-1β), oksidatif stres (MDA ve OSİ) ve proteaz düzeylerini (MMP-8, MMP-9 ve KtD) ise baskıladığı tespit edildi (p<0,05). Bunun yanı sıra periodontitisle ilişkili histopatolojik bozulmalar ve apoptotik aktivite de Dp-Mel grubunda belirgin olarak daha düşük idi (p<0,05). Buna karşın, böbrek fonksiyonel belirteçlerinde Dp grubunda kontrol grubuna kıyasla hafif bir bozulma tespit edilmiş olup (p>0.05) melatoninin terapötik etkinliği ise sınırlı idi (p>0.05). Sonuç: Melatonin periodontitis ilişkili inflamatuar stres, apoptozis ve yapısal fakat fonksiyonel olmayan bozuklukları etkili bir şekilde sınırlandırabilmektedir. Anahtar Kelimeler: Böbrek, deneysel periodontitis, matrix metalloproteinaz, melatonin, oksidatif stres, periodontal-sistemik hastalık etkileşimleri

Akut böbrek hasarıHayvan deneyleriMatriks metalloproteinazlar+4
Büşra Ünver
Recep Tayyip Erdoğan University
2021
10
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Diabetik periodontitisli hastaların cerrahisiz periodontal tedavisinde melatoninin konak modülatör etkinliğinin incelenmesi

Amaç: Klinik çalışmamızın amacı, diabetik periodontitisli hastalarda cerrahisiz periodontal tedavi(CPT)'ye ek olarak verilen sistemik melatoninin etkinliğini klinik ve biyokimyasal parametreler ile kapsamlı bir şekilde ortaya koymaktır. Materyal ve Metot: Randomize kontrollü, çift-kör olarak planan çalışmaya 55 tip2 diabetli(DM) periodontitis hastası dahil edildi. Gruplar taCPT(27 kişi) ve taCPT-mel(28 kişi) olmak üzere randomize bir şekilde ikiye bölündü. Tüm hastaların CPT'si tüm ağız diş yüzey temizliği(taDYT) ve tüm ağız kök yüzey düzeltmesi(taKYD) protokolüne göre 24 saat içinde tamamlandı. CPT'ye başlamadan(T0) klinik parametrelerde gingival indeks(Gİ), plak indeksi(Pİ), sondalamada kanama indeksi(SK), sondalanan cep derinliği indeksi(SCD) ve klinik ataşman seviyesi(KAS) indeksi kaydedildi. Yanı sıra, hastalardan dişeti oluğu sıvısı(DOS) ve venöz kan örnekleri alındı. taCPT-mel grubundaki hastalara taCPT grubundan farklı olarak , taDYT ve taKYD işleminden hemen sonra 30 gün boyunca uyku vaktinde 2 tablet şeklinde alınması için 3mg'lık melatonin tablet verildi. taCPT grubuna herhangi bir takviye verilmedi. Periodontal tedavi ardından 3.(T1) ve 6.aylardaki(T2) kontrol seanslarında klinik indeksler, DOS ve venöz kan örnekleri tekrar alındı. DOS örneklerinden matriks metalloproteinaz-8(MMP-8), reseptör aktivatör nükleer faktör kappa-B ligand(RANKL), osteoprotegerin(OPG); venöz kandan elde edilen serum örneklerinden ise interlökin-1beta(IL-1ß) belirteç olarak incelendi. Gruplar arası karşılaştırmalarda Mann Whitney U testi ve zamana bağlı grup içi değişimlerin analizi için Friedman, Wilxocon testleri ve Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. Tüm veriler açısından ve her bir grup için korelasyon analizleri Spearmen korelasyon testi ile gerçekleştirildi. p<0.05 düzeyi istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Klinik periodontal indekslerin hepsinde CPT'den sonra iki grupta da zamana bağlı anlamlı azalışlar meydana geldiği görüldü. T1 zamanında Gİ, SK ve SCD değerlerinde, T2 zamanında ise Pİ ve SK değerlerindeki azalış taCPT-mel grubunda anlamlı bir fark oluşturdu(p<0,05). Biyokimyasal verilerden MMP-8, RANKL ve IL-1ß klinik verileri destekler nitelikte her iki grupta da belirgin bir azalış gösterdi. MMP-8 ve RANKL değerlerinde T1 zamanındaki azalış ile IL-1ß değerinde T2 zamanındaki azalışın taCPT-mel grubunda anlamlı bir fark oluşturduğu görüldü(p<0,05). OPG bulguları zamana bağlı olarak azalmakla birlikte gruplar arası belirgin bir fark oluşturmadığı tespit edildi. Sonuç: Bu çalışmada, DM ile birlikte periodontal yıkım şiddeti artmış periodontitis hastalarının periodontal tedavisinde, CPT'ye ek olarak melatonin takviyesinin, sadece CPT uygulamasına göre tedavi sonuçlarını daha iyi bir noktaya taşıdığı ortaya koyuldu.

Diabetes mellitusMelatoninModülasyon+3
Yağmur Saraç Gül
Recep Tayyip Erdoğan University
2023
10
DoktoraAçık ErişimTR

Kontrolsüz diabetli kronik periodontitisli bireylerin periodontal tedavisinde diyot lazer uygulamasının periodontal iyileşmeye, serum C-reaktif protein ve HbA1c seviyesine uzun dönem etkilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma, kontrolsüz diabetes mellitus (DM)'lu kronik periodontitisli hastalarda cerrahi olmayan periodontal tedaviye ilaveten uygulanan diyot lazer (DL) uygulamasının, periodontal parametrelere, sistemik enflamatuvar cevaba ve serum hemoglobin A1c (HbA1c) seviyesine etkilerinin değerlendirilmesini amaçladı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma randomize, kontrollü, full-mouth, 6 aylık klinik bir çalışma olarak tasarlandı ve çalışmayı İnönü Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi ve Turgut Özal Tıp Merkezi'ne başvuran bireyler arasından seçilen kontrolsüz tip 2 DM ve generalize kronik periodontitisli 20'si kadın 17'si erkek 37 hasta tamamladı. Hastalar 2 gruba ayrıldı: Kontrol grubundaki bireylere diş yüzeyi temizliği ve kök yüzeyi düzleştirilmesine (DYT&KYD) ilaveten plasebo lazer uygulaması yapıldı. Çalışma grubundaki bireylere ise DYT&KYD'ye ilaveten 1 W DL uygulandı. Hastaların tedaviden önce, tedaviden 3 ve 6 ay sonra olmak üzere klinik indeks ölçümleri yapıldı ve dişeti oluğu sıvısı (DOS) numuneleri alındı. Ayrıca kan örneklerinde HbA1c ve C-reaktif protein (CRP) seviyeleri incelendi. Periodontal durumunu saptamak amacıyla plak indeksi (Pİ), gingival indeksi (Gİ), sondalamada kanama (SK), klinik ataşman seviyesi (KAS) ve sondalama derinlikleri (SD) ölçüldü. Elde edilen DOS numunelerindeki matriks metalloproteinaz-8 (MMP–8) miktarlarının tespiti İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı Laboratuarında Enzyme Linked-Immuno-Sorbent Assay yöntemi kullanılarak yapıldı. Bulgular: İki grupta da klinik ve laboratuar parametrelerinde tedaviden sonraki 3. ve 6. aylarda tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede gelişme görüldü (p<0.05). Tedaviden sonra DOS akış oranı, Gİ, SK ve SD'leri lazer uygulanan grupta kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldı (p<0.05). Çalışma grubunda DOS MMP – 8, serum CRP ve HbA1c seviyeleri ise kontrol grubuna göre rakamsal olarak daha fazla azalmasına rağmen, fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Sonuç: Bu çalışmanın sınırları içerisinde; DM'li bireylerin periodontal tedavisinde DYT&KYD'ye ilave DL kullanımının lokal enflamasyonun azalmasına ve periodontal iyileşmeye olumlu katkıları olabileceğini düşünüyoruz. Ayrıca, DL uygulanmasının sistemik enflamatuvar yanıt ve glisemik kontrol üzerinde de özellikle uzun dönemde daha faydalı etkileri olabileceği düşünülebilir. Bununla birlikte, DM'li bireylerin periodontal tedavisinde DL uygulamasının etkilerinin daha iyi anlaşabilmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: cerrahi olmayan periodontal tedavi, diyot lazer, hemoglobin A1c, kronik periodontitis, matriks metalloproteinaz –8, tip 2 diabetes mellitus.

C reaktif proteinDiabetes mellitusDiabetes mellitus-tip 2+7
Şeydanur Dengizek Eltas
İnönü University · Sağlık Bilimleri Enstitüsü
2015
20
Diş Hekimliği UzmanlıkAçık ErişimTR

Kontrol altında olan ve olmayan tip 2 diyabetli bireylerden elde edilen geliştirilmiş trombositten zengin fibrin (G-TZF) uygulamalarının periodontal fibroblastlardaki yara iyileşmesi üzerindeki etkinliğinin in vitro incelenmesi

AMAÇ Diyabetli bireylerde yara iyileşmesinde görülen gecikmelerin önüne geçmek amacıyla, trombosit konsantreleri son zamanlarda yoğun olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı kontrol altında olan tip 2 diyabet hastaları ve kontrol altında olmayan tip 2 diyabet hastalarından elde edilen geliştirilmiş trombositten zengin fibrinin (G-TZF), periodontal fibroblastlar üzerindeki proliferasyona olan etkilerinin karşılaştırılmasıdır. MATERYAL ve METOD Çalışmaya; 7 kontrol altında olan tip 2 diyabet hastası (Grup 1), 7 kontrol altında olmayan tip 2 diyabet hastası (Grup 2) ve 7 sağlıklı birey (kontrol grubu) olmak üzere 21 hasta dahil edildi. Hastalardan elde edilen G-TZF'ler, laboratuvar ortamındaki primer periodontal fibroblastik hücre kültüründe oluşturulan boşluklara yerleştirildi. Oluşturulan boşlukların kapanma oranları 5.gün, 6.gün ve 7.gün ayrı ayrı değerlendirildi. Elde edilen tüm veriler istatistiksel olarak analiz edildi. SONUÇLAR Hastaların demografik verilerinde gruplar arası istatistiksel olarak önemli bir fark gözlenmedi (eğitim durumu hariç) (p>0.05). Klinik veriler incelendiğinde; Grup 2'de bulunan bireylerin HbA1c değerlerinin, Grup 1 ve kontrol grubunda bulunan bireylerin HbA1c değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu gözlendi (p < 0.05). Hastalardan elde edilen G-TZF'lerin, laboratuvar ortamında bulunan primer periodontal fibroblastik hücre kültürlerinde oluşturulan boşlukların kapanma düzeylerine olan katkıları 5.gün, 6.gün ve 7. günde karşılaştırıldı. Her 3 günde de; Grup 2'de, Grup 1 ve kontrollere göre, ayrıca her iki diyabet grubunda da kontrollere göre periodontal fibroblastik proliferasyon (rejenerasyon) oranının istatistiksel olarak önemli derecede düşük olduğu saptandı (p < 0.05). TARTIŞMA Çalışmamızın bulguları, diyabetiklerdeki periodontal rejenerasyona farklı bir bakış açısı kazandıracak şekilde G-TZF'ye yönelik güncel tedavi yaklaşımlarını ortaya koyması, aynı zamanda diyabet kontrol altına alındığında G-TZF'nin rejeneratif etkinliğinin artabileceğini düşündürmesi nedeniyle ümit vericidir.

Diabetes mellitusDiabetes mellitus-tip 2Fibroblastlar+2
Çağatay Mert Aydın
Karadeniz Technical University
2023
00